» .اسلایدر » جلب توجه کردن؛ انگیزه اصلی بازیگران از شعر گفتن/ اشعاری که ارزش شعری ندارند

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۵/۱۹ - ۱۸:۴۷

 کد خبر: 10688

یک شاعر مشهدی مطرح کرد:

جلب توجه کردن؛ انگیزه اصلی بازیگران از شعر گفتن/ اشعاری که ارزش شعری ندارند

گروه فرهنگ و هنر ـ سجاد موسوی با اشاره به سرودن شعر توسط برخی از بازیگران که اخیراً اتفاق افتاده، به نقد این شعرها پرداخت و گفت: ارزش این شعرها، صرفاً برای این است که این افراد بیشتر در معرض توجه جامعه قرار گیرند، نه ارزش‌های شعری.

جلب توجه کردن؛ انگیزه اصلی بازیگران از شعر گفتن/ اشعاری که ارزش شعری ندارند

به گزارش آتی نیوز، سلسله جلسات جمعه‌های شعر خیابان که در حال حاضر در ایستگاه سوم خود قرار دارد، به پناهگاهی برای شعر دوستان و شاعران نوپا تبدیل شده است.

در این جلسات، جوانان سعی دارند که هر یک متناسب با دانش خود یکدیگر را نقد کرده و به‌واسطه تبادل دانش و اطلاعات، شعر خود را بالغ‌تر کنند. این جلسه‌ها که با ایده تحسین‌برانگیز عده‌ای از شاعران جوان مشهدی تشکیل شده است، هدف‌های بزرگی در ذهن دارد و امیدوار است در قدم‌های بعدی خود بتواند به آن‌ها دست پیدا کند.

حسین غلامی یکی از شاعران جوان این جمع، گفت: شعرها برای مردم سروده می‌شود اما این خود مردم هستند که در شعر گم می‌شوند. به‌عنوان مثال نیمی از جمع ما شاعر نیستند و صرفاً علاقه‌مندند. خروجی جلسه، بالغ شدن خود شاعر است. هیچ استادی در این جمع وجود ندارد و همه نوپا و نوقلم هستند و هر کس به‌اندازه سواد خودش به دیگران یاد می‌دهد. از دیگر اهداف برگزاری این جلسات، این است که با خواندن شعرها، سطح این شاعران را تشخیص می‌دهیم و متناسب با آن به کارگاه‌های مختلف معرفی‌شان می‌کنیم تا شعرهایشان توسط اساتید واقعی نقد شود.

وی ادامه داد: ایده ما این است این جلسه در ماه‌های آینده همین‌گونه برگزار شود تا مردم با آن آشنا شوند و سپس از حضور اساتید استفاده خواهیم کرد. خوشبختانه کارهای مجوز ما در حال انجام شدن است اما قطعاً نیاز به زمان کافی دارد تا بتوانیم تبلیغات گسترده خود را در این زمینه ادامه دهیم.

سجاد موسوی یکی دیگر از شاعران این جمع بود که در نقد یکی از شعرهای خوانده‌شده، گفت: یک شعر، اگر شعر سپید نباشد، برای اینکه شعر باشد، به وزن و قافیه نیاز دارد. علاوه بر این نباید از محاوره در شعر استفاده کرد. زبان شاعر، یکدستی و یکپارچگی آن مسئله‌ای بسیار مهم است؛ مثلاً اگر شاعری به سبک قرن هفتم شعر می‌گوید، نباید از واژه کامپیوتر در شعر خود استفاده کند.

وی، همچنین با اشاره به سرودن شعر توسط برخی از بازیگران که اخیراً اتفاق افتاده، به نقد این شعرها پرداخت و گفت: ارزش این شعرها، صرفاً برای این است که این افراد بیشتر در معرض توجه جامعه قرار گیرند، نه ارزش‌های شعری.

علاوه بر این حسین سیدبر، یکی دیگر از شاعران جوان مشهدی، با بیان اینکه برای سرودن شعر سپید باید از دروازه شعر کلاسیک رد شده باشیم، به جلال کیانی، شاعر مشهدی و شعری که از او در جمع خوانده شد، اشاره کرد و گفت: کارهای کلاسیک جلال کیانی که از اساتید و شاعران مشهدی است، جزء ۱۰ شاعر برتر مشهد قرار می‌گیرد اما ایشان با تغییر دادن سبک، شعرهایی می‌گوید که دریافت معنی و مفهوم آن بسیار سنگین است.

همچنین سیدبر در نقد شعر خانم منصوری، یکی از شاعران حاضر در جمع، گفت: شعر، پایه‌های اولیه خودش را دارد و ساختار و زبان صمیمی ترانه در آن حس می‌شود، اما نوع نوشتار به‌گونه‌ای است خواننده احساس می‌کند، مشابه این ترانه‌ها را هم شنیده و این موضوع و محتوا ممکن است کار را کلیشه‌ای کند؛ لذا باید کار را کوچک کنید و محدوده کوچک‌تری برای موضوع در نظر بگیرید.

در ادامه این جلسه، یکی از حاضران به خوانش شعرها از روی گوشی اعتراض کرد و با مقدس خواندن شعر اعتراض خود را به این کار نشان داد.

سجاد موسوی، در پاسخ به این نقد، گفت: شعر، مقدس نیست چراکه وقتی واژه تقدس را به کار می‌بریم، یعنی نمی‌توانیم به آن اشکال بگیریم، اینکه گفته می‌شود شعر را روی کاغذ بنویسیم، به دو دلیل است؛ یکی زمان بیشتری که برای نوشتن در گوشی لازم است و حواس شاعر را پرت می‌کند و دیگر اینکه، ممکن است موضوع دیگری حواس ما را به خود پرت کند و باعث شود شعر را فراموش کنیم.

انتهای پیام/


برچسب ها :
ارسال دیدگاه

بایگانی اخبار