» فرهنگ و هنر » پرویز مشکاتیان؛ از فراگیری موسیقی در کودکی تا مهارت ویژه در سنتور

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۲/۲۴ - ۱۲:۱۰

 کد خبر: 8833

پرویز مشکاتیان؛ از فراگیری موسیقی در کودکی تا مهارت ویژه در سنتور

گروه فرهنگ و هنر ـ پرویز مشکاتیان، استاد موسیقی ایران که از وی به نابغه موسیقی و مرد سنتور ایران یاد می‌شود، موسیقی را از شش سالگی نزد پدرش فرا گرفت، وی که در سه تار و دوتار نوازی نیز فعالیت داشته، توانست در نوازندگی سنتور به مهارت چشمگیری برسد.

پرویز مشکاتیان؛ از فراگیری موسیقی در کودکی تا مهارت ویژه در سنتور

به گزارش آتی نیوز، پرویز مشکاتیان، آهنگساز، موسیقی‌دان، استاد دانشگاه، پژوهشگر و نوازنده سنتور، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور به دنیا آمد. او مقدمات موسیقی را از شش سالگی نزد پدرش، حسن مشکاتیان، که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سه‌تار بود، آموخت. وی آموختن موسیقی را در طول تحصیل در زادگاهش، نیشابور پی گرفت و تا پایان دوره متوسطه همچنان در پیشگاه پدر به فراگیری و تمرین مشغول بود. او در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد و به آموختن ردیف میرزا عبدالله نزد نور علی خان برومند و ردیف موسیقی سنتی نزد دکتر داریوش صفوت پرداخت.

وی هم‌زمان با آموزش ردیف، مبانی موسیقی ایرانی را نزد اساتیدی چون دکتر محمدتقی مسعودیه، دکتر مهدی برکشلی، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فرا گرفت. او نوازندگی سنتور را در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به‌صورت بسیار جدی ادامه داد و توانست در نوازندگی این ساز به مهارت ویژه و چشمگیری دست پیدا کند و کارهای بزرگ فراوانی را در زمینه آهنگسازی و نوازندگی سنتور به‌ویژه در زمینه ساخت قطعات همنوازی (ارکسترال)، تصنیف و نیز تکنوازی انجام دهد. مشکاتیان در سال ۱۳۵۶، گروه عارف را تشکیل داد.

وی در آزمون موسیقی باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار می‌شد، به همراه پشنگ کامکار مقام نخست در رشته سنتور و همراه با داریوش طلایی، مقام ممتاز در ردیف‌نوازی را به دست آورد. وی همسر سابق افسانه شجریان بوده و صاحب دو فرزند به نام‌های آوا و آیین است.

مشکاتیان از سال ۱۳۵۶، همکاری با رادیو را زیر نظر هوشنگ ابتهاج آغاز کرد ولی پس از واقعه ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ از رادیو استعفا داد و مؤسسه چاووش را با همکاری هنرمندان گروه عارف و شیدا تشکیل داد. سپس با همکاری شهرام ناظری، تصنیف «مرا عاشق» را بر روی شعر مولانا ساخت. از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۶۷ با محمدرضا شجریان همکاری داشت که نتیجه این همکاری، آثار ماندگاری چون بیداد، آستان جانان، سِرّ عشق، نوا، دستان،گنبد مینا و جان عشاق بود. وی در همه این آثار، به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده سنتور (در سِرّ عشق به‌عنوان نوازنده سه‌تار و در جان عشاق فقط آهنگ‌ساز) همکاری داشت.

او همچنین کارهای بسیار پرباری با نوازندگانی چون حسین علیزاده، سرپرست گروه عارف و گروه شیدا و محمدرضا لطفی، سرپرست گروه شیدا دارد.

وی پس از قطع همکاری با محمدرضا شجریان، با خوانندگانی چون علی جهاندار، ایرج بسطامی، علیرضا افتخاری، حمیدرضا نوربخش، علی رستمیان و شهرام ناظری همکاری کرد. او همچنین در فستیوال جهانی موسیقی تحت عنوان (روح زمین) در کشور انگلستان شرکت کرد و مقام نخست را به دست آورد.

مشکاتیان از سال ۱۳۷۶ اجراهای صحنه‌ای و انتشار آلبوم را متوقف کرد و تا تابستان سال ۱۳۸۴ کنسرتی در کشور اجرا نکرد. یکی از واپسین کارهای وی آلبوم تکنوازی تمنا بود که در سال ۱۳۸۴ نواخت و منتشر کرد. همچنین وی در روزهای ۶ تا ۹ آذر ۱۳۸۶ به‌عنوان سرپرست گروه عارف کنسرتی در تهران برگزار کرد که حمیدرضا نوربخش به‌عنوان خواننده در آن شرکت داشت. در سال ۱۳۸۶، پس از حضور پرویز مشکاتیان در کنسرت محمدرضا شجریان، رابطه این دو استاد موسیقی ایرانی که بیش از یک دهه تیره بود، مجدداً برقرار شد. همچنین، در مراسم جشن خانه موسیقی در ۲۳ مهر ۱۳۸۶، لوح تقدیر از یک عمر فعالیت هنری توسط محمدرضا شجریان به‌عنوان رئیس شورای عالی خانه موسیقی به پرویز مشکاتیان داده شد.

از آثار مشکاتیان، کتاب‌های فراوانی منتشر شده ‌است که از این کتاب‌ها می‌توان به اثرهای ۲۰ قطعه برای سنتور، گل آئین، گل آوا، سُل آیین، مجموعه تصانیف، بیداد و لاله بهار اشاره نمود.

این هنرمند نیشابوری، ۲۹ شهریور ۱۳۸۸ دعوت حق را لبیک گفت و در آرامگاه مشاهیر نیشابور به خاک سپرده شد.


برچسب ها :
ارسال دیدگاه

بایگانی اخبار