» .اسلایدر » امروز خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند/ حضرت عباس (ع) را الگو قرار دهیم

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۱/۲۰ - ۱۳:۰۹

 کد خبر: 7883

در جشن میلاد سرداران کربلا مطرح شد؛

امروز خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند/ حضرت عباس (ع) را الگو قرار دهیم

گروه سیاست ـ حجت‌الاسلام تولایی با بیان اینکه امروزه خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند، گفت: دست حضرت عباس(ع) بر زمین افتاد و ذلیل شدن را نپذیرفت.

امروز خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند/ حضرت عباس (ع) را الگو قرار دهیم

به گزارش آتی نیوز، جشن میلاد سرداران کربلا با سخنرانی حجت‌الاسلام دکتر تولایی، ۱۹ فروردین‌ماه در حسینیه قرآن و عترت مشهد برگزار شد.

در این مراسم حجت‌الاسلام تولایی، کارشناس دینی گفت: وقتی خداوند قصد خلقت انسان را داشت به ملائکه فرمود: می‌خواهم بر روی زمین خلیفه‌ای را قرار بدهم. ملائکه به خداوند گفتند: آیا می‌خواهی بر روی زمین کسی را قرار دهی که فساد کند و خون بریزد؟ در حالی که ما تو را تسبیح می‌کنیم. خداوند فرمود: من چیزهایی را می‌دانم که شما نمی‌دانید. ملائکه می‌دانستند که امیال انسان زیاد است و این موضوع را پیش‌بینی کرده بودند. خداوند نیز این موضوع (خونریزی و فساد انسان) را رد نکرد. آن چیزی که خداوند می‌دانست و ملائکه از آن بی‌اطلاع بودند این بود که خدا همه اسماء را به آدم آموخت. یعنی حقیقت عالم هستی را به دست آدم داد. ملائکه به بعد جسمی آدم توجه کرده و از بعد روحی او غافل بودند. خداوند از روح خودش در جسم انسان دمیده بود. شیطان نیز دچار دو اشتباه در خلقت انسان شد، یکی اینکه خود را به‌خاطر خلق شدن از آتش برتر می‌دانست و دوم اینکه از روح انسان غافل بود. آن چیزی که باعث شد خداوند به خودش در خلقت انسان احسنت بگوید، باطن و روح انسان است. در واقع خدا به ملائکه گفت: انسان می‌تواند بار امانتی را بر دو بکشد که شما طاقتش را ندارید. ۱۲۴ هزار پیامبر نیز آمدند تا همین را بگویند. در سوره الذاریات نیز آمده است که ما جن و انسان را نیافریدیم مگر اینکه ما را عبادت کند. همچنین امام صادق(ع) می‌فرماید: «ای مردم خدا بندگانش را خلق نکرد مگر به‌خاطر آنکه او را بشناسند. وقتی خدا را شناختند بنده‌اش می‌شوند، پس از آنکه خدا را عبادت کردند از عبادت غیر خدا بی‌نیاز خواهند شد». امام حسین(ع) نیز فرمود: <راه شناخت خداوند شناخت امام زمانتان است». خداوند پس از گرفتن امتحانات متفاوت از حضرت ابراهیم(ع) او را در پیری به مقام امامت برگزید. سپس وی از خدا پرسید: آیا از نسل من نیز کسی امام می‌شود؟ خدا در پاسخ گفت: عهد من به ظالمین نمی‌رسد. باید توجه داشت که در اینجا از امام با کلمه عهد یاد شده است.

وی در ادامه خاطر نشان کرد: برنامه این مسیر در قرآن معرفی شد و عاملین این مسیر نیز اهل‌بیت هستند. اگر قرار باشد آیات قرآن را در انسانی تجلی بدهیم می‌شود امام زمان و اگر قرار باشد امام زمان را در کتابی بنویسیم می‌شود قرآن. از امام صادق(ع) روایت شده است: زمانی که امام حسین(ع) شهید شد، ملائکه ضجه زده و گفتند: هدف خلقت محقق نشد. سپس خداوند نور امام زمان(ع) را به ملائکه نشان داد و گفت: به‌واسطه حضرت مهدی(ع) انتقام خون امام حسین(ع) را می‌گیریم. نام این دو امام با هم گره خورده است و می‌توان گفت که مهدوی‌ها حسینی، و حسینی‌ها مهدوی هستند. اتفاقاً در زمان ظهور امام زمان(ع) ایشان خود را با نام امام حسین(ع) معرفی می‌کند.(یا اهل العالم ان جدی الحسین (ع)) یعنی ای اهل عالم جد من امام حسین (ع) است. همچنین در حدیث معروف امام رضا(ع) آمده است که: «نشانه پرچم امام زمان(ع) در هنگام ظهور عبارت یالثارات الحسین است». یکی از دلایلی که امام زمان(ع) در هنگام ظهور خود را با نام امام حسین(ع) معرفی می‌کند، فراوانی حسینی‌ها در عالم است. همچنین در مناسبت‌ها نیز این دو امام با هم اشتراک دارند، به‌عنوان مثال در نیمه شعبان خواندن زیارت عاشورا مستحب است. شب قدر نیز که شب نزول ملائکه بر ولی امر است، زیارت امام حسین(ع) تأکید شده است، همچنین در روز جمعه که متعلق به امام زمان(ع) است، باید دانست که در شب جمعه زیارت امام حسین(ع) مورد تأکید است. شاید یکی از حکمت‌هایی که در شب قدر که مردم همه مشغول «عجل» گفتن هستند، این باشد که مردم حواستان باشد، قبل از شما هم عده‌ای درباره امام حسین(ع) عجل، عجل گفتند اما سرانجام امام را تحویل گودال قتلگاه دادند. یکی دیگر از صفات مشترک این دو امام اتحاد در نفس، روحیات و شاکله است. همه اهل‌بیت از نور واحد هستند اما برخی از امامان در صفاتی به هم نزدیک‌ترند. مثلاً امام حسین(ع) و امام زمان(ع) در صفت روحیه حماسی، به هم نزدیکی دارند. این صفت را امام حسین(ع) از پیغمبر به ارث برده است. در واقع پیامبر (ص) برای امام حسن (ع) حلم و برای امام حسین (ع) شجاعت را به ارث گذاشت. یکی از ویژگی‌هایی که در شخصیت حماسی وجود دارد، داشتن صولت است، این صولت در وجود امام علی(ع) بود، در وجود امام حسین(ع) نیز بود و همچنین صولت در وجود امام زمان(ع) نیز قرار دارد. یکی دیگر از ویژگی‌هایی که فرد با رفتار حماسی، زیر بار ذلت نرفتن است.

باید توجه داشت که امروزه خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند اما حضرت عباس(ع) اینگونه نبود، دستان ایشان قطع شد و بر زمین افتاد اما ذلیل شدن را نپذیرفتند.

تولایی همچنین گفت: در طول تاریخ اسلام سه گروه وجود داشته است که بسیار اثرگذار بوده‌اند. این سه گروه عبارت‌اند از: حاضرین در جنگ بدر، حاضرین و شهیدان کربلا و یاران لشکر امام زمان(ع). دو دسته اول به تاریخ پیوسته اما می‌توانیم در دسته آخر و یاران امام زمان(ع) حاضر باشیم. قابل ذکر است که تمام ویژگی‌هایی که برای یاران امام زمان(ع) بیان شده، برای یاران امام زمان(ع) نیز گفته شده است. یکی از یاران باوفای امام حسین(ع) در کربلا حضرت عباس(ع) بود که درباره عظمت ایشان فرمود: بنفسی آنت. پیغمبر اسلام در روز قیامت از امام علی(ع) می‌پرسد: به حضرت فاطمه(س) بگو برای شفاعت امت چه وسیله‌ای دارد؟ حضرت زهرا(س) در پاسخ این سؤال نیز می‌فرماید: برای شفاعت امت دو دست بریده فرزندم عباس (ع) کافی است. باید توجه داشت که امروزه خیلی‌ها در برابر دشمن ذلیل شدند اما حضرت عباس(ع) اینگونه نبود، دستان ایشان قطع شد اما مقابل دشمن دراز نشد بلکه دست بر زمین افتاد و ذلیل شدن را نپذیرفتند. علمی را که حضرت ابوالفضل(ع) برای امام حسین(ع) برداشته است، سایه‌اش همه عالم را گرفته است. حال علمی را که برای ایشان برمی‌داریم تا چه محدوده‌ای را می‌تو‌اند پوشش دهد؟ امام حسین(ع) درباره حضرت ابوالفضل(ع) نیز می‌فرماید: یا ابوالفضل اگر تو بروی لشکرم از هم می‌پاشد. این بدان معنا است که عظمت ایشان به حدی است که برای امام زمان خود به‌اندازه یک لشکر ارزش و کارایی دارد. وقتی غنائم حادثه کربلا را نزد یزید آوردند، وی پس از دیدن آن علم پرسید: این علم از آن کیست؟ به وی گفتند: این علم متعلق به عباس بن علی (ع) است. یزید سپس گفت: خوب علمداری کرده است، چرا که همه جای علم جای تیر و زخم و شمشیر است غیر از همان جایی که دستان علمدار قرار داشته است. یزید با تمام خباثت خود به احترام علمدار علم سه مرتبه ایستاد. در روز هشت ذی‌الحجه و روزی که امام حسین(ع) در مکه حضور داشت، در آن روز دشمنان قصد داشتند، ایشان را در همان‌جا به شهادت برسانند، حضرت عباس(ع) بر بالای کعبه رفت و ایراد سخنرانی کرد، ایشان در آن سخنرانی فرمود: به نام خداوند بخشنده مهربان، سپاس خداوندی را که شرافت داد کعبه را به قدوم پدر امام حسین(ع). این جمله چند پیام دارد، یکی اینکه کعبه شرافت دارد، دوم شرافت کعبه به‌خاطر امیرالمؤمنین است. البته قابل ذکر است که ایشان در سخنرانی خود از لفظ «پدرم» یاد نکرده و فرمود «پدرش» یعنی کعبه به قدوم پدرش شرافت داده شد، این بدان سبب است که حضرت عباس(ع) حل شده در امام زمان (عج) خود بوده است. همه کسانی که در کربلا حاضر بودند در یک نقطه مشترک بودند، آن هم این است که آن‌ها مهجه(خون قلب) خودشان را در راه امام حسین(ع) فدا کردند. بنابراین باید هرچه داریم در راه امام زمانمان بدهیم، هرکس به‌اندازه وسع خودش. اولین کمکی که می‌توان به امام زمان(ع) کرد، ورع است و آن به معنای ترک گناه است.

شایان ذکر است که در این مراسم کمک‌ها و ارقام ارسالی برای مردم سیل‌زده لرستان آماده ارسال بود و همچنین در روز سه‌شنبه ۲۰ فروردین یک اتوبوس از طرف حسینیه برای کار جهادی به مناطق سیل‌زده اعزام خواهد شد.

انتهای پیام/ ۱۰۱۰


برچسب ها :
ارسال دیدگاه