» .اسلایدر » از کودکان بی‌شناسنامه تا فقر فرهنگی در حاشیه شهر مشهد

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۱/۲۰ - ۱۴:۴۹

 کد خبر: 7885

مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی مطرح کرد

از کودکان بی‌شناسنامه تا فقر فرهنگی در حاشیه شهر مشهد

گروه جامعه ـ حمیده صولت‌زاده گفت: خیلی از بچه‌های ۱۰ تا ۱۵ ساله بی‌سواد حاشیه شهر، اصلاً شناسنامه ندارند و این درد خیلی بزرگی است؛ آن‌ها پیش ما سواد را یاد می‌گیرند، ولی ما نمی‌توانیم هیچ مدرکی به آن‌ها بدهیم.

از کودکان بی‌شناسنامه تا فقر فرهنگی در حاشیه شهر مشهد

حمیده صولت‌زاده، مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی در گفت‌وگو با آتی‌نیوز، گفت: سال ۹۶ اداره ناحیه یک آموزش و پرورش مشهد یک خانه سرایداری را به مدت دو سال در اختیار ما قرار داد که دو اتاق داشت و دو اتاق دیگر هم در حیاط این مکان به شکل موقت ساختیم و فعالیت خود را در همین سال شروع کردیم. البته افتتاح رسمی این مرکز، اردیبهشت ۹۷ با حضور معاون وزیر آموزش و پرورش بود. در حال حاضر هم هر هفت یا هشت ماه شاگردان جدیدی جهت سوادآموزی به مرکز می‌آیند؛ شاگردان ما، بانوان بین ۱۰ تا ۴۹ سال هستند که سواد خواندن و نوشتن را فرامی‌گیرند.

وی در ادامه به هدف راه‌اندازی این موسسه اشاره کرد و توضیح داد: هدف، پاک‌سازی یک منطقه از بی‌سوادی بود و ممکن است بعد از چند سال به‌خاطر تحقق هدف، جابجا شویم؛ به نظرم در منطقه‌ای که حضور داریم تا حدود زیادی به هدفمان رسیده‌ایم.

مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی افزود: تبلیغات مرکز را در سطح وسیعی از جمله تمام مساجد و مدارس انجام می‌دهیم، حتی سالی یک‌بار در مدارس حضور یافته و تبلیغات می‌کنم تا هر کسی که سواد ندارد به ما مراجعه و باسواد شود. البته ما پالایش مدارس را هم انجام می‌دهیم و پرونده‌های بچه‌ها را از طریق آموزش و پرورش پالایش می‌کنیم، چون ما نیروی آموزش و پرورش هستیم. همچنین بهداشت محلات هم به ما کمک می‌کنند و اسامی و کد ملی‌ها را در اختیارمان قرار می‌دهند؛ این مشخصات را در سامانه‌ای که داریم وارد کرده و اطلاعات میزان سواد افراد را به دست می‌آوریم.

صولت‌زاده تصریح کرد: در کلاس سوادآموزی، اول تا سوم ابتدایی آموزش داده می‌شود و اگر کسانی هم کلاس اول و دوم را قبلاً خوانده باشند، می‌توانند در این کلاس‌ها شرکت کنند. ما کلاس ششم تا نهم را نداریم، ولی در قالب یک کلاس آموزش می‌دهیم و بچه‌ها هم خیلی استقبال کردند و بعد هم به اداره آموزش و پرورش می‌روند تا در امتحانات ادواری شرکت کنند؛ البته قرار است در طولانی‌مدت این کلاس‌ها هم به برنامه مراکز اضافه شود.   

وی افزود: کار که نهضت سوادآموزی این‌گونه است که مثلاً، به یک خانم مربی ۱۵ شاگرد می‌دهد و بعد از آموزش و قبولی این شاگردان در آزمون، به این مربی دستمزد داده می‌شود. برای آنکه شاگردان رغبت پیدا کنند و در امتحانات حاضر شوند، مبلغی از دستمزد معلم که بین ۱۳۰ تا ۱۵۰ هزار تومان است، به‌عنوان جایزه از طرف دولت به شاگردان داده می‌شود و این روش در تمام کشور وجود دارد که همان کمک‌هزینه به شاگرد است؛ البته این مربوط به بچه‌های سوادآموز اول تا سوم است.

صولت زاده در ادامه بیان کرد: ما شاگردان اتباع هم داریم و بین ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها این افغانستانی‌ها هستند که بسیار پیگیر مباحث سوادآموزی‌اند و بیشتر استفاده می‌کنند. ۱۱۴ شاگرد داریم که ۶۰ نفر ایرانی، ۵۰ نفر افغانستانی و چهار نفر هم عراقی هستند؛ البته کلاس‌های ایرانی‌ها از مهاجران جدا است.

مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی ابراز کرد: ما در کنار سوادآموزی، بحث مهارت‌آموزی را هم داریم. مهارت‌های چهل‌گانه داریم که برای ما تعریف شده است و تمام ارگان‌ها مانند بهزیستی، شهرداری و هلال احمر جهت آموزش این مهارت‌ها با ما همکاری دارند و معمولاً این دوره‌ها را رایگان برگزار می‌کنند، البته اگر مربی هم هزینه بخواهد ما پرداخت می‌کنیم، ولی برای شاگردان رایگان است.

وی در ادامه افزود: معمولاً مخاطبان ما بی‌سوادها و کم‌سوادها هستند و جدای از فقر فرهنگی، فقر مالی هم دارند. تا وقتی من نوعی گرسنه باشم، هیچ‌وقت در کلاس درس نمی‌نشینم، لذا ما در کنار درس به شاگردان یاد می‌دهیم که چگونه درآمدزایی داشته باشند و برای آن‌ها کلاس‌های حرفه‌آموزی برگزار می‌کنیم تا مهارت‌هایی مانند عروسک‌سازی، خیاطی، روبان‌دوزی، تاج و نگین، بافتنی، آشپزی، قنادی و … را آموزش می‌دهیم و اینکه بتوانند این کارها را با حداقل امکانات در منزل آماده کنند. مواد اولیه را برای بچه‌ها تهیه می‌کنیم و آن‌ها محصول را تولید می‌کنند و بعد هم از طریق پیگیرهایی که انجام می‌دهیم مراکزی را برای فروش این محصولات می‌یابیم. بعد از فروش اولین محصول، دیگر بچه‌ها با هزینه خود مواد اولیه را تهیه می‌کنند. البته در مورد این مهارت‌ها فعلاً مدرک نمی‌دهیم، ولی به‌تازگی قراردادی با فنی و حرفه‌ای بسته‌ایم و احتمال دادن مدرک وجود دارد.

مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی در ادامه توضیح داد: این مرکز خصوصی است، اما یک شرکت رابط بین ما و اداره آموزش و پرورش وجود دارد که هزینه‌ها و حقوق‌ها را از اداره گرفته و در اختیار ما قرار می‌دهد؛ البته چندین ماه است که حقوق‌ها عقب افتاده است. مکانی را هم که در آن حضور داریم آموزش و پرورش رایگان در اختیار ما قرار داده است. در اقداماتی هم که در این مرکز انجام می‌شود به‌نوعی تمام آموزش و پرورشی‌ها به ما کمک می‌کنند، لذا خصوصی کامل نیستیم و از طرف آموزش و پرورش حمایت می‌شویم. در همکاری نهادهای دیگر با ما، شهرداری منطقه سه سنگ تمام گذاشته و هر چه خواستیم را در اختیارمان قرار داده است؛ از وسایل و ابزار مورد نیاز تا همراهی در کار فرهنگی.

صولت‌زاده با بیان اینکه موسسه پروین اعتصامی تنها برای بانوان تدریس دارد، گفت: فضای آموزشی ما کوچک است و قرار است دو تا از کلاس‌ها را هم به کارگاه بافت جاجیم اختصاص دهیم و لذا فضای کافی در اختیار نداریم. خواهرم معاون مرکز هستند و پدرم هم جزو خیران مرکز محسوب می‌شوند که از نظر دادن بسته مواد غذایی و صبحانه به دانش آموزان کمک می‌کنند. این شاگردان از درون زندگی‌های بسیار سخت، برای یادگیری به مرکز مراجعه می‌کنند و به‌خاطر اینکه خیلی از مشکلات و غم و غصه‌هایشان را فراموش کنند از همه آن‌ها می‌خواهیم که شاد و خوشحال باشند. مربیان و بچه‌های این مرکز روی اصل همدلی به یکدیگر کمک می‌کنند و حق ندارند کسی را ناراحت کنند. علاقه به یادگیری در بین بچه‌ها آن‌قدر زیاد است که وقتی کلاس‌های حرفه‌آموزی در بین درس برای بچه‌ها می‌گذاریم آن‌ها می‌گویند که اول درس را می‌خوانند و بعد در حرفه‌آموزی شرکت می‌کنند.

مدیر مرکز یادگیری محلی پروین اعتصامی توضیح داد: از جمله مشکلاتی که منطقه ما دارد این است که خیلی از بچه‌های ۱۰، ۱۵ ساله بی‌سواد، اصلاً شناسنامه ندارند و این درد خیلی بزرگی است. آن‌ها پیش ما سواد را یاد می‌گیرند، ولی ما نمی‌توانیم هیچ مدرکی به آن‌ها بدهیم. پیگیری هم کردیم ولی ظاهراً این بچه‌ها باید بزرگ شوند تا به آن‌ها شناسنامه بدهند. برخی از اتباع ما هستند که نکاح نامه(عقدنامه) دارند و هیچ مدرک شناسایی دیگری هم ندارد، البته این موارد کم است و در میان مهاجران مشکل آن‌چنانی نداریم، ولی در بین ایرانی‌ها، افراد بدون شناسنامه زیاد هستند. من پیگیری هم که کردم می‌گویند باید یکی از والدین باشد تا به بچه شناسنامه داده شود، ولی والدین نیستند، بچه را پیش مادربزرگ گذاشته و رفته‌اند؛ این هم از دردهای حاشیه‌نشین‌هاست. همچنین ما از سن حدود ۱۰ سال، در میان اتباع و ایرانی‌ها بی‌سواد داریم؛ خانواده‌ها بچه‌های خود را از مدرسه می‌گیرند تا جهت درآمدزایی سر کار بفرستند.

صولت‌زاده ابراز کرد: در مشهد، ۱۰ مرکز برای آموزش سوادآموزی وجود دارد که به معاونت سوادآموزی استان خراسان رضوی مرتبط است و در کل استان، حدود ۷۲ مرکز وجود دارد. وجود این همه بی‌سواد در دوران کنونی که مراکز سوادآموزی به‌خاطر آن‌ها تشکیل شده است را تنها می‌توان فقر فرهنگی دانست.

حمیده صولت‌زاده
مدیر مرکز یادگیری پروین اعتصامی
کارشناس بیمه
مربی قنادی و آشپزی فنی و حرفه‌ای

انتهای پیام/


برچسب ها : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
ارسال دیدگاه