» .اسلایدر » جای خالی نوآوری و خلاقیت در نمایشگاه نقاشی «دنیای رنگی»

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۱۲/۱۶ - ۱۱:۰۶

 کد خبر: 7309

آتی نیوز گزارش می‌دهد؛

جای خالی نوآوری و خلاقیت در نمایشگاه نقاشی «دنیای رنگی»

گروه فرهنگ و هنر ـ نمایشگاه گروهی نقاشی «دنیای رنگی ما» در حالی روز گذشته در گالری سمرقند مشهد افتتاح شد که کپی بودن آثار، نبود خلاقیت و نوآوری، نگاه بازاری به آثار، نبود انسجام و .. از جمله نکات قابل تأمل در این نمایشگاه بود.

جای خالی نوآوری و خلاقیت در نمایشگاه نقاشی «دنیای رنگی»

به گزارش آتی نیوز، نمایشگاه گروهی نقاشی تحت عنوان «دنیای رنگی ما» در نگارخانه سمرقند، شب گذشته، ۱۵ اسفندماه واقع در بلوار کوثر تا ۱۹ اسفند ماه در حال برگزاری است.

این نمایشگاه متعلق به چهار هنرجوی مشهدی است که اولین تجربیات خود را از شرکت در کلاس‌های آزاد هنری به نمایش گذاشته‌اند. در بدو ورود پوستر نمایشگاه، هیچ کمکی به معرفی آثاری که قرار است مخاطب با آن‌ها روبرو شود و رغبتی برای دیدن آثار در او پدید بیاورد، نمی‌کند.

آثار بدون موضوع واحد و مشخصی به نمایش درآمده‌اند. تنوع و نبود انسجام در موضوع آثار به حدی است که مخاطب قادر به تشخیص موضوع و هدف خالقان اثر از به نمایش گذاشتن این آثار نیست. در ابتدا و در یک نگاهی کلی به آثار به مبتدی بودن و صرفاً تجربه‌اندوزی خالقین اثر می‌توان پی برد. گویی آثار متعلق به تمرینات هنرجویان در یک کلاس آموزشی می‌باشد که به گفته‌ی خود خالقان اثر نیز، جرقه برگزاری این نمایشگاه نیز از کلاس‌های آموزشی که شرکت کرده‌اند، زده‌ شده است.

در ابتدای سالن با آثار نقاشی بر روی ظروف و سنگ مواجه می‌شویم که تمامی طرح‌های مورد استفاده کپی و بدون نوآوری و خلاقیت است و ضعف طراحی در آن‌ها به‌خوبی قابل ‌مشاهده است. پس ‌از آن، با مجموعه آثاری بر روی چوب روبرو می‌شویم که تنها برخورد دکوراتیو و بازاری به نقاشی در آن‌ها دیده می‌شود. آثاری با موضوعات سطحی. این نگاه در ظروف نقاشی شده ادامه پیدا می‌کند و هنوز برای مخاطب مبهم است که به یک نمایشگاه گروهی نقاشی آمده است یا نمایشگاهی از تولیدات دستی هنرجویان با نقوش فانتزی. پس از دیدن این آثار به‌یک‌باره مخاطب با نقاشی‌هایی از حیوانات، پرتره و نقش‌هایی با تکنیک‌های مختلف روبرو می‌شود. اکریلیک، گواش روی بوم، سنگ، چوب و سیاه‌قلم از تکنیک‌هایی است که مخاطب با آن‌ها در این نمایشگاه روبرو است.

پس‌ از این آثار، مخاطب با چند تابلوی رنگ روغن روبرو می‌شود که می‌توان تنها آثار موجود دانست که اشاره به‌عنوان نمایشگاه گروهی نقاشی دارد. قابل ‌ذکر است این آثار نیز کپی سطحی از مناظر و طبیعت بی‌جان‌های کارت‌پستالی است که به نظر می‌رسد، دوره این آثار مدت‌ها است به سر آمده. ترکیب مواد نیز از جمله تکنیک‌هایی است که هنرجویان از آن‌ها استفاده کرده‌اند و البته بسیار ابتدایی. در انتهای سالن هم با چند تابلوی چند لتی از گل روبرو هستیم که به نظر می‌رسد پرینت‌های چاپ‌شده در بازار از کیفیت بهتری برخوردار هستند و ضرورت دوباره کشیدن آن‌ها در این سطح از کیفیت برای مخاطب مبهم است.

از نکات مهمی که می‌توان به آن اشاره کرد، نحوه‌ ارائه و نمایش آثار است. فارغ از موضوع و نبود ایده مشخص در این نمایشگاه، آثار به‌صورت بسیار نامطلوبی ارائه ‌شده‌اند. استفاده از قاب با رنگ‌های مختلف، چینش نامناسب آثار، عدم استفاده از برچسب مناسب برای مشخصات اثر و هنرمند، نبود استیتمنت(بیانیه‌ نوشتاری) در معرفی اصلی‌ترین ایده‌ها به مخاطب از دیگر مواردی است که در این نمایشگاه به چشم می‌خورد که البته با توجه به آشفتگی آثار در این نمایشگاه این مورد قابل‌چشم‌پوشی است.

از سؤالاتی که بعد از دیدن این نمایشگاه مطرح می‌شود، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: معیار انتخاب آثار چیست؟ آیا گالری‌داران از استانداردهای خاصی استفاده می‌کنند؟ نوآوری و خلاقیت تا چه اندازه‌ برای آن‌ها حائز اهمیت است؟ تنها اجاره دادن چندروزه گالری برای آن‌ها مهم است یا نمایش آثاری باکیفیت؟ پرداختن به این موضوعات بحث و فرصت جداگانه‌ای می‌طلبد.

در پایان می‌توان به این نکته اشاره کرد که بهتر بود به‌جای عنوان نمایشگاه گروهی نقاشی از عناوین دیگری استفاده می‌شد. همچنین حمایت از هنرجویان جوان و در ابتدای راه که اکثر گالری‌ها از دادن وقت و فرصت نمایش آثارشان خودداری می‌کنند، کاری ارزشمند است، اما بهتر بود گالری استانداردهای مشخص برای انتخاب آثار و تشویق هنرجویان به خلق آثاری نوآورانه ارائه می‌نمود تا در ادامه راه به خلق آثاری که در آن‌ها فکر و اندیشه‌ای دیده می‌شود، ترغیب شوند و در آینده شاهد نمایشگاه‌هایی باکیفیت مطلوب باشیم.

انتهای پیام/


برچسب ها :
ارسال دیدگاه