×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

انتخاب سردبیری

true
    امروز  جمعه - ۲۴ آبان - ۱۳۹۸  
false
true
نویسنده‌ها به دنبال شعار نروند، حقایق را بنویسند

به گزارش آتی نیوز، جلسات هفتگی داستان‌نویسی خلاق، ۱۷ شهریورماه با حضور علی براتی گجوان، مدرس داستان‌نویسی در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی برگزار شد.

علی براتی گجوان، مدرس داستان‌نویسی با بیان اینکه یادداشت‌های روزانه کمک می‌کند تا خود را از هیجان‌های عاطفی و روحی تخلیه کرده و دیگر نیاز به گفتن رازهای خود به دیگران نداشته باشیم، گفت: یادداشت نویسی باید به ما تلنگر بزند تا زمانی که دوباره شروع به خواندن کردیم، مطلب جدیدی به ما یاد دهد. همیشه دفترچه یادداشت با خود داشته باشید و اتفاقات کوچک را نیز در آن بنویسید، این‌ها در زمانی دیگر، به شما کمک می‌کنند و موضوع داستانی شما می‌شوند. توصیه می‌کنم روزنامه، رمان و کتاب‌های خوب را مطالعه کنید.

علی براتی گجوان: نویسنده‌ها نباید به دنبال شعار بروند و بگویند که رسالتی بر عهده ما وجود دارد و باید آن را انجام دهیم، زیرا این طرح رسالت برای شما یک ایدئولوژیک به وجود می‌آورد و شما را از نوشتن بعضی حقایق بازمی‌دارد.

وی با اشاره به اینکه اساس داستان یک کنش یا ناهنجاری است که دوست داریم آن را نوشته و دیگران هم استفاده کنند، گفت: ادبیات داستانی ما را صادق می‌کند و به‌طور غیر مستقیم یاد می‌دهد که بعضی از کارها را انجام ندهیم. نویسنده‌ها نباید به دنبال شعار بروند و بگویند که رسالتی بر عهده ما وجود دارد و باید آن را انجام دهیم، زیرا این طرح رسالت برای شما یک ایدئولوژیک به وجود می‌آورد و شما را از نوشتن بعضی حقایق بازمی‌دارد؛ مثلاً فلان مسئول دزدی کرده است اما به خاطر ایدئولوژیک به وجود آمده می‌گوییم درباره او ننویسم زیرا ممکن است به نظام ضربه بخورد. به دنبال شعار نروید، در داستان احتیاج به شعور و خلق تصویر داریم لذا همیشه بگویید من داستان‌نویسی را دوست دارم و سعی می‌کنم در توان خود بنویسم؛ باید خود را جزئی از کل دانست و این جزو اخلاقیات داستان‌نویس است. اگر خود را بزرگ فرض کنیم و فکر کنیم آن‌هایی که مؤمن‌تر بوده در این زمینه موفق هستند، اشتباه می‌کنیم، این موارد نشانه‌های پنهان از منیّت‌های درونی ما بوده و پشت آن شیطان است. بسیاری از نویسنده‌های موفق، زیاد مقید نبودند؛ دل‌های آن‌ها، دینشان بوده است.

گجوان با بیان اینکه قضاوت در داستان را به عهده مخاطب بگذاریم، گفت: داستان‌نویس، چیزهایی را می‌بیند و درک می‌کند که دیگران ممکن است به آن توجهی نداشته باشند؛ درواقع دقت نظر از ارکان اصلی داستان‌نویسی است. هر نویسنده شنونده خوبی بوده و مردم را با چشمان خود تحقیر نمی‌کند، عمل را می‌بیند و به تجزیه و تحلیل می‌پردازد که چرا این اتفاق افتاده است. نویسنده باید تسلط خوبی بر خود داشته باشد که بتواند خوب ببیند، بدبین نبوده و امیدوار باشد؛ امام معصوم (ع) می‌فرمایند: خودشناسی مقدم بر خداشناسی است. داستان‌نویس خود را از لحاظ روحی و جسمی پاک می‌کند و مثل آینه‌ای است که بازتاب خوبی دارد.

وی در ادامه به ویژگی‌های دل نوشته و تفاوت آن با داستان پرداخت و گفت: دلنوشته ترکیبی از شعر، داستان، قصه و رمان است؛ مثل زبان اردو بوده که هم انگلیسی، فارسی و ترکی دارد. نثر دلنوشته آهنگین است و چهارچوب ندارد لذا قابل نقد نیست. در دلنوشته همه‌چیز است و در عین حال هیچ‌چیز نیست؛ ارزش ادبی ندارد. اگر می‌خواهید تفکرها را برانگیزید، داستان بنویسید، هزاران شاعر داریم اما تعداد معدودی از آن‌ها را می‌شناسیم زیرا در شعر آن‌ها مانایی وجود دارد؛ پس باید اثری خلق کنیم که دیگران را وادار به تفکر کند و به آن‌ها نکته‌ای بیاموزد.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false