×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

انتخاب سردبیری

true
    امروز  جمعه - ۱ آذر - ۱۳۹۸  
false
true
نقد آثار گاهی آفت می‌شود

به گزارش آتی نیوز، بیست و چهارمین نشست دلشدگان با موضوع «نثر نویسان امروز روسیه»، سه‌شنبه ۲۳ مهرماه ۹۸ با حضور آبتین گلکار، نویسنده و مترجم در محل کتابفروشی «نشر چشمه دلشدگان» برگزار شد.

آبتین گلکار، نویسنده و مترجم، با بیان اینکه در ایران برای نمایشنامه اعتبار خاصی قائل نیستیم، گفت: ادبیات در روسیه و غرب به سه شاخه‌ نثر، نظم و نمایشنامه تقسیم می‌شود اما در ایران بر دو شاخه‌ نثر و نظم مانور می‌دهیم. در روسیه، شعر رویکرد اصلی خود را از دست داده است و نثرنویس‌ها در میان مترجمان اقبال بیشتری داشته و در بازارهای جهانی، جایگاه خود را به دست آورده‌اند.

وی به وضعیت ادبیات کلاسیک در ایران اشاره کرده و گفت: ادبیات کلاسیک را رها نکنید و آثار امروزی را نیز بخوانید؛ این‌ها منافی یکدیگر نیستند، روس‌ها این ادبیات را در مدارس خود می‌خوانند اما در ایران این‌گونه نیست.

این مترجم به تشابه ادبیات ایران و روسیه اشاره کرده و گفت: در مفاهیم و موضوعات ادبیات خاور دور، مانند کره، ژاپن و چین، ارتباط و قرابتی با فرهنگ ایران نمی‌بینم اما وقتی آثار روس‌ها را می‌خوانم، متوجه شباهت موضوع داستانی آن‌ها با نوشته‌های ایرانی می‌شوم.

گلکار به آثار کورکوف اشاره کرده و گفت: آندری کورکوف از کشور اوکراین است اما روسی می‌نویسد؛ در آثارش، اوکراین حضور پررنگ دارد و در رمان‌های خود، چیزی که در عالم واقع، حقیقت ندارد را در کنار همه واقعیت‌ها مطرح می‌کند. مثلاً در کتاب «دوست مرحوم من» سفارش قتل خود که غیرواقعی است را در عالم واقعیت‌، می‌دهد یا در کتاب «مرا به کنگاراکس نبر» از قطاری صحبت می‌کند که بی‌مقصد است.

وی در ادامه افزود: آثار نویسندگان امروزی، رنگ و بوی رئالیسم جادویی و پست‌مدرن دارد؛ بیشتر نویسندگان ایرانی از غربی‌ها پیروی می‌کنند و سبک جدیدی ندارند؛ آثار من، حال ‌و ‌هوای رئالیستی دارد.

این نویسنده در خصوص فرایند ترجمه آثار خارجی گفت: صحبت آقای حبیبی در مقدمه کتاب «جنگ ‌و صلح» را که می‌گوید «آثار خارجی هر ۱۰ سال یک بار باید باز ترجمه شود» را قبول ندارم؛ این مقدمه خیلی آرمانی است لذا معتقد هستم که هر ۳۰ سال یک بار، این کار انجام شود، آن‌ هم در اثری که شاید حق مطلب ادا نشده و لازم به بازترجمه باشد. ما زمانی می‌توانیم به سراغ باز ترجمه آثار کلاسیک و قدیمی برویم که از آثار امروزی‌، مجموعه کامل ترجمه شده را داشته باشیم.

وی در پاسخ به اینکه چرا یکسری کلمات در تمامی ادبیات روسیه نقش پررنگی دارند و مترجمان باید به علت و ریشه این نمادسازی‌ها بپردازند، گفت: پرداختن نویسندگان روسی به کلمه‌ای مانند «آشپزخانه» به این دلیل است که آنجا، کانون خانواده و محل صحبت و جمع شدن ساکنان اتاق‌های مختلف است؛ در شوروی سابق حتی حرف‌های خصوصی‌ را در آشپزخانه می‌زدند. پرداختن نویسندگان روس به موضوع تاریکی به این خاطر است که جامعه را در روزگاری سیاه می‌دیدند و یا اینکه پول برق نداشتند و به تاریکی گرایش پیدا کردند، آن‌ها به طور مکرر از دستمال‌کاغذی در رمان‌ها، حرف زدند زیرا دوره‌ای در روسیه قحطی شده و مردم برای تمیز کردن خود به جای آب از دستمال‌کاغذی استفاده می‌کردند و مجبور بودند در صف‌های طولانی بایستند تا بتوانند دستمال تهیه کنند.

وی در خصوص پاورقی‌های کتب ترجمه شده، بیان کرد: مترجمان باید به پاورقی و زیرنویس نوشته‌ها، بها بدهند؛ هرچند عده‌ای این کار را نمی‌پسندند و می‌گویند با این کار روند خوانش رمان به هم می‌ریزد اما این حق خواننده است که بر گردن مترجم است.

این نویسنده در پاسخ به این سؤال که آیا مافیایی بودن حکومت روسیه بر ادبیات آن‌ها نیز تأثیر داشته است؟ گفت: در هیچ کجای ادبیات روسیه، بوی سانسور نمی‌آید، در رمان‌هایی شاهد هستیم که حتی به پوتین فحش و ناسزا دادند و این امر در آثار نثرنویسان امروز روسیه بی‌تأثیر بوده است.

وی با بیان اینکه امروز گاهی نقد آثار، آفت است، گفت: بیشتر اوقات افراد بدون خواندن نظر اصلی به سراغ نقد می‌روند و این خوب نیست؛ امروزه موج عظیم نقادی‌ها را مشاهده کنیم که زیرمجموعه‌ی اصلی آن را نداریم.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false