×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

پیشنهاد سردبیر

true
    امروز  جمعه - ۲۷ دی - ۱۳۹۸  
false
true
مشروح خبر | فیلم «افشاگر»، فیلمی ضد مذهب نیست

به گزارش آتی نیوز، سی و ششمین جلسه پخش فیلم، تحت عنوان چهارشنبه‌های سینمایی با محوریت فیلم اسپات لایت، ۴ دی‌ماه در محل حزب اراده ملت ایران برگزار شد.

فیلم به سوء استفاده جنسی از کودکان توسط کشیشان کاتولیک در ماساچوست می‌پردازد که البته به گفته منتقد این جلسه و حاضران، این فیلم صرفاً مربوط به جامعه آمریکا نمی‌شود و سراسر جهان درگیر این موضوع هستند حتی ایران.

سحر حیدریان، منتقد سینما گفت: اسپات لایت محصول ۲۰۱۵ است. این فیلم به سبک رخدادهای ژورنالیستی ساخته شده است و در مراسم اسکار ۲۰۱۶ در شش رشته نامزد شد که توانست جایزه بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه غیر اقتباسی را دریافت کند. خلاصه داستان این فیلم درباره روزنامه بوستون گلوب است که کارش تحقیق درباره مسائل مختلف سیاسی و اجتماعی است. مدارک جمع می‌کند و بعد با مدارک و مستندات یک گزارش تهیه می‌کند و منتشر می‌کند که البته با نوع ثبت مختصر وقایع در روزنامه‌نگاری کمی متفاوت است. ولی حالا چرا چنین فیلمی اسکار می‌گیرد؟ نقدی که بیشتر از طرف منتقدان به آن می‌شود، این است که این فیلم را معمولی می‌دانند و تصویربرداری، تدوین و صداگذاری خاصی ندارد و جز بازی درخشان چهار بازیگر آن، مطلب خاصی ندارد که بخواهد به آن اسکار بدهند. مهم‌ترین دلیلی که می‌شود بر مهم بودن این فیلم تکیه کرد، منسوخ شدن روزنامه‌نگاری مکتوب و مفصل به این شکل است زیرا الان دیگر روزنامه‌ها عمیق به مسائل نمی‌پردازند و به‌خاطر به وجود آمدن فضاهای مجازی با روش تأکید بر دانسته‌های سطحی ولی گسترده و به شکل کوتاه، راجع به همه‌چیز به قضیه اکتفا می‌کنند ما نیز به‌عنوان خواننده همانطوریم و هیچ‌وقت ۲۰۰۰ کلمه راجع به موضوعی نمی‌خوانیم.

این منتقد افزود: کارگردان فیلم به خود واقعیت رخداد بسیار زیاد وفادار بوده است و نقدی که به آن می‌شود، این است که می‌توانسته با پرداختن به داستان‌های متنوع، فیلم را برای مخاطب معمولی جذاب‌تر کند یا شاید اگر یکی از این روزنامه‌نگاران خود از قربانیان این ماجرا می‌بود، فیلم جذاب‌تر می‌شد یا حتی اگر مسائل شخصی افراد را اضافه می‌کرد. مک کارتی به موضوع روزنامه‌نگاری ادای دین کرده است ما فیلم پست را هم اینجا که درباره رسوایی واترگیت بود نمایش دادیم که درباره روزنامه واشنگتن‌پست بود نیز تقریباً با همین موضوع.

حیدریان افزود: چند موضوع که فیلم می‌خواهد توجه ما را به‌عنوان مخاطب عام و روزنامه‌نگاران را به‌عنوان مخاطب خاص جمع بکند. نکته اول رسالت اجتماعی روزنامه‌نگاران است که دقیقاً بازتاب حقیقت است بدون در نظر گرفتن موقعیت خود و نکته دوم که در بحث روزنامه‌نگاری در فیلم اشاره می‌شود اتکا به اصل صحت است و همانطور که دیدیم تا جایی که شک داشتند هیچ خبری را منتشر نکردند و این سرفصل‌هایی است که به یک ژورنالیست می‌گوید اینگونه کار بکنید و این البته دقیقاً نقطه مقابل شایعات منتشر شده در فضاهای مجازی است که الان در جامعه ما بسیار آن را داریم. این فیلم تأثیر روزنامه‌ها را در افشای فساد و ادامه پیدا نکردن فساد نشان می‌دهد و اینکه اگر ۱۵ سال قبل از وقوع این مسئله را افشا می‌کردند چه‌بسا خیلی از این فجایع جلویش گرفته می‌شد و نکته سوم تأکید بر کار گروهی است زیرا در فیلم شما نقش اولی را نمی‌بینید و دقیقاً تمام بازیگران به یک نسبت تلاش می‌کنند و کار گروهی با یک نفر انجام نمی‌شود. البته این فیلم در اسکار علاوه بر فیلمنامه، نامزد نقش اول زن و مرد نیز شد که موفق به برنده شدن نگردید.

وی افزود: وقایع فیلم واقعاً اتفاق افتاده و روزنامه گلوب در سال ۲۰۰۱ به آن پرداخته و ۲۰۰۲ نیز چاپ کرده است؛ البته بازی خوب بازیگران این فیلم را جذاب‌تر کرده، در صورتی که ریسک بزرگی بوده است که سراغ موضوعی برود که همه اول و آخر آن را می‌دانند. روند داستان با یک مقدمه شروع، با درگیری مادر و فرزند ادامه پیدا می‌کند و به عمق می‌روند و با موفقیت به پایان می‌رسد و همین برای مخاطب جذاب شده است.

سحر حیدریان: اینکه گفته می‌شود فیلم اسپات لایت، باعث دین‌گریزی می‌شود را قبول ندارم، چون می‌توانست خیلی بیشتر روی نمادهای مسیحیت کار کند و ما عملاً در کل فیلم، خیلی نماد و فضای کلیسا را نمی‌بینیم و چهره واقعی کشیش‌ها را نمی‌بینیم.

حیدریان با بیان اینکه این فیلم کم هزینه بوده است، گفت: این نقدی که می‌گویند فیلم اسپات لایت، باعث دین‌گریزی می‌شود را قبول ندارم چون می‌توانست خیلی بیشتر روی نمادهای مسیحیت کار کند و ما عملاً در کل فیلم، خیلی نماد و فضای کلیسا و چهره واقعی کشیش‌ها را نمی‌بینیم و همه، گزارش‌های خود روزنامه‌نگاران است و نکته دیگر نقد جالب مسعود فراستی درباره این فیلم بود که البته نظرات خاصی دارد که این فیلم به‌درد آمریکا می‌خورد و مخاطبش آمریکا است و البته کسی که می‌گوید «بازی دی‌کاپریو در فیلم بازگشته اصلاً جالب نبوده و خرس از او بهتر بازی می‌کند و متری شش و نیم در نیامده و فیلم خیلی چیپی است» نشان می‌دهد خیلی حرف‌هایش قابل استناد نیست و من این را دیگر نتوانستم بپذیرم که مخاطب اسپات لایت فقط آمریکا است. شما فجایعی را در همه جای دنیا می‌بینید و تأثیر روزنامه‌نگاری را هم مشاهده می‌کنید که چه تأثیری دارند، کما اینکه ما در ایران خودمان هم داریم که این قبیل اتفاقات بارها و بارها روی می‌دهند و اصلاً همین موضوع اتفاق می‌افتد و متأسفانه طبق آمارهای اورژانس اجتماعی تهران خیلی از این اتفاقات در مراکز آموزشی می‌افتد و همچنین در مراکز مذهبی و البته بر روی مراکز مذهبی تأکید نمی‌کنند مثل پرونده‌ای که چند سال پیش رخ داد که آخر هم معلوم نشد به کجا رسید زیرا خیلی از این اتفاقات گزارش نمی‌شود. آمار داده شده در جهان در خصوص تجاوز به کودکان، حدود ۸ درصد است و در ایران بین ۳ تا ۴ درصد و این نصف دنیاست، این در حالی است که حوادث به‌درستی گزارش نمی‌شوند که شما بخواهید آمار دربیاورید.

یکی از حاضران در این نشست گفت: بحث روزنامه‌نگاری مستقل در این فیلم حائز اهمیت بود و اینکه روزنامه‌نگاران بدون دغدغه‌های امنیتی به اسناد دسترسی داشتند و به قول معروف قضیه‌ها ماست مالی نمی‌شود و این موجب می‌شود چاپ گزارش‌های تکمیلی جلوی خیلی از فجایع آینده را بگیرد که در جامعه ما زیاد مشاهده نمی‌شود.

سحر حیدریان در خصوص دسترسی افراد به اسناد در فیلم، بیان کرد: این اسناد عمومی بوده و اجازه نشر داشته‌اند ولی یکسری قوانین نانوشته بود که باعث کارشکنی می‌شد، به‌طور مثال در جایی که قاضی می‌گوید تشویش اذهان عمومی چه می‌شود و روزنامه‌نگار می‌گوید اگر منتشر نکنم، رسالت خبرنگاری‌ام چه می‌شود، که در اینجا موضوع تشویش اذهان عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد با آنکه آن اسناد عمومی بود و می‌گفت مطمئنی که می‌خواهید درباره این اسناد کار کنید و روزنامه‌نگار با تابوشکنی می‌گوید بله. البته فقط هنگام واقعه ۱۱ سپتامبر بحث مشوش بودن اذهان پیش کشیده شد و برای چند ماه پرونده مسکوت ماند.

یکی از حاضرین گفت: این فیلم بسیار ظریف مسئله مذهب را مطرح کرده و نخواسته سیاه نمایی بکند.

این فیلم می‌گوید تابعیت کورکورانه از هیچ‌چیزی نداشته باشید، حتی مسائل بزرگ و قابل تأیید همه. در فیلم افراد مورد تعرض جنسی قرار گرفته بودند و باز هم فکر می‌کردند این نور خداست که به خانه‌شان می‌تابد، وقتی آن کشیش به خانه‌شان می‌رود زیرا چهارچوب ذهنی‌شان طوری بود که هیج خدشه‌ای بر آن نمی‌افتاد.

سحر حیدریان گفت: این فیلم می‌گوید تابعیت کورکورانه از هیچ‌چیزی نداشته باشید، حتی مسائل بزرگ و قابل تأیید همه. در فیلم افراد مورد تعرض جنسی قرار گرفته بودند و باز هم فکر می‌کردند این نور خداست که به خانه‌شان می‌تابد، وقتی آن کشیش به خانه‌شان می‌رود زیرا چهارچوب ذهنی‌شان طوری بود که هیج خدشه‌ای بر آن نمی‌افتاد.

در ادامه، یکی از حاضرین موسیقی فیلم را تأثیرگذار دانست و گفت: کارگردان جلوی یکنواختی فیلم را با ورود موسیقی به خیلی از صحنه‌ها می‌گرفت و همانطور که ابعاد پرونده جلو می‌رفت ابعاد موسیقی هم فرق می‌کرد ولی تصویربرداری فیلم خیلی خاص بود و بعضی از صحنه‌ها زیاد تکرار شدند.

این فیلم نه تنها ضد مذهب بلکه به شدت محتاطانه ساخته شده بود، همین موضوع را می‌شد طوری ساخت که شما را منزجر کند زیرا کارگردان می‌خواسته احتمالاً به‌خاطر عواقب و مذهب کاتولیک، این احتیاط رعایت شود و این دو حوزه جدا بماند.

حیدریان گفت: کارگردان می‌خواسته تنوع زیاد ایجاد کند و نهایت تعلیقی که ایجاد کرده بود آن تراولینگ هایی بود که در سالن‌ها می‌زد و البته ضربه نهایی همان گروه کر بچه‌ها در آخر فیلم بود. این فیلم نه تنها ضد مذهب بلکه به شدت محتاطانه ساخته شده بود، همین موضوع را می‌شد طوری ساخت که شما را منزجر کند زیرا کارگردان می‌خواسته احتمالاً به‌خاطر عواقب و مذهب کاتولیک، این احتیاط رعایت شود و این دو حوزه جدا بماند.

یکی از حاضران گفت: ولی در جایی خانم خبرنگار می‌گوید من دیگر کلیسا به‌خاطر این موضوع نمی‌روم و آن مرد جوان هم دیگر نمی‌خواهد به کلیسا برگردد که این تأثیر همان تحقیقات است. اگر سیستم با فساد، موردی برخورد نکند، سیستماتیک فاسد است که نشان آن تبعید اسقف اعظم به یک جای بهتر است و برخورد قاطعی نمی‌شود. البته چون کشیش‌ها تجربه جنسی ندارند و حق ازدواج ندارند، در پیشا بلوغ از نظر جنسی مانده‌اند و خودشان قربانی هستند.

حیدریان در پاسخ به اینکه کشیشان در این فیلم همجنس گرایند می‌گوید: نه دلیل این رفتار کشیشان با پسران تمایلات هم‌جنس گرایانه نیست به‌خاطر این است که آن‌ها آسیب‌پذیرتر و در دسترس تر هستند و امکان افشای کمتری دارند.

یکی از حاضران: وقتی آزادی مطبوعات نباشد، در جامعه یک اصول مطلق می‌شود مانند خیلی از کشورها برای حفظ وضع موجود می‌گوید همه این اتفاقات را باید سانسور کرد تا وضع موجود و سیستم حفظ شود ولی این نوع سیستم‌ها از درون دچار فروپاشی خواهند داشت.

یکی دیگر از حاضران اظهار کرد: وقتی آزادی مطبوعات نباشد، در جامعه یک اصول مطلق می‌شود مانند خیلی از کشورها برای حفظ وضع موجود می‌گوید همه این اتفاقات را باید سانسور کرد تا وضع موجود و سیستم حفظ شود ولی این نوع سیستم‌ها از درون دچار فروپاشی خواهند داشت.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false