×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

پیشنهاد سردبیر

true
    امروز  جمعه - ۴ بهمن - ۱۳۹۸  
false
true
مشروح خبر | از وعده‌های دروغ مسئولان تا نبود رابطه خوب بین دانشگاه فردوسی و پارک علم و فناوری

به گزارش آتی نیوز، نشست بی‌تعارف از سلسله نشست‌های دیدگاه دانشگاه نسبت به دانشجو با محوریت پژوهش و صنعت، ۱۳ آذرماه در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی برگزار شد.

مصطفی نوعی باغبان، عضو هیئت علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد در این نشست اظهار کرد: هرچه از مقطع کارشناسی به سمت مقطع دکترا پیش می‌رویم، رشته‌های مهندسی باید به سمت پژوهش برود و بتواند مرزهای علم را جابه‌جا کند. البته من این روش را برای کشور ایران مطرح می‌کنم زیرا در کشور ما عمدتاً صنعت و فناوری وارداتی است و پژوهش جدا از آن، ساز خودش را می‌زند. در دانشگاه‌های خارج از کشور دانش و فناوری شانه‌به‌شانه‌ هم پیش می‌روند اما در ایران، واحدهای صنعتی مقالات برتر پژوهشی را به اسم حمایت از دانشگاهیان دریافت می‌کنند، در حالی که در انبارهایشان خاک می‌خورد. کارهای پژوهشی که ما انجام می‌دهیم، در جامعه نمودی ندارد. زمانی در این دانشکده اساتید، نیروی پژوهشگر نداشتند و دانشجوی کارشناسی را بیشتر به این سمت سوق می‌دادند. در دوره ارشد، دانشجو باید با مبانی پژوهش آشنا شود. دانشجوی دکترا باید تبدیل به یک صاحب‌نظر شود و بتواند یک گروه پژوهشی را در دانشگاه رهبری کند.

مصطفی نوعی باغبان: در کل مسئولان ما اقدامات پوپولیستی انجام می‌دهند، وعده‌های دروغ می‌دهند و مردم نیز آن‌ها را باور می‌کنند. شما به نحوه رأی دادن مردم در انتخابات نگاه کنید و ببینید که به چه کسانی رأی می‌دهند. مردم به کسانی رأی می‌دهند که بتوانند وعده دروغین فروش نفت ۵ میلیون بشکه با قیمت ۱۰۰ دلار در سال را بدهند و به این موضوع فکر نمی‌کنند که آیا این وعده اصلاً در عمل قابل اجراست یا اگر جامعه در تلاطم‌های فراوان گرفتار شد، باید به‌جز فروش نفت چه کرد؟

عضو هیئت علمی گروه شیمی دانشگاه فردوسی افزود: هر کسی باید نقش خودش را در آن جایگاهی که قرار دارد، به‌درستی ایفا کند و این موضوع مستقل از جامعه نیست. متأسفانه میزان ظرفیت مشاغل در جامعه مهندسی بسیار کم است، در حالی که فارغ‌التحصیلان این رشته بسیار زیاد است و حقوق دریافتی نیز، واقعاً پایین است و این در حالی است که جامعه پزشکی دقیقاً شرایطی متفاوت دارد. دلیل آن از نظر بنده این است که جامعه پزشکی در ارتباط با افزایش ظرفیت رشته خود در دانشگاه‌ها مقاومت نشان داد و ما چنین کاری انجام ندادیم. در رشته‌های پزشکی سعی بر این است که متناسب با نیاز جامعه ظرفیت رشته‌ها افزایش یابد و به همین دلیل همیشه برای فارغ‌التحصیلان آن رشته شغل وجود دارد. افزایش ظرفیت بی‌ضابطه باعث شد که فارغ‌التحصیلان رشته‌های غیر پزشکی در جامعه بسیار زیاد باشند و برای آن‌ها شغلی وجود نداشته باشد. در کل مسئولان ما اقدامات پوپولیستی انجام می‌دهند، وعده‌های دروغ می‌دهند و مردم نیز آن‌ها را باور می‌کنند. شما به نحوه رأی دادن مردم در انتخابات نگاه کنید و ببینید که به چه کسانی رأی می‌دهند. مردم به کسانی رأی می‌دهند که بتوانند وعده دروغین فروش نفت ۵ میلیون بشکه با قیمت ۱۰۰ دلار در سال را بدهند و به این موضوع فکر نمی‌کنند که آیا این وعده اصلاً در عمل قابل اجراست یا اگر جامعه در تلاطم‌های فراوان گرفتار شد، باید به‌جز فروش نفت چه کرد؟

وی اضافه کرد: دانشگاه‌های ما از نظر مبانی علمی قوی هستند و دانشجویان اگر از امکانات دانشگاه در این جهت بهره ببرند، از این نظر قوی خواهند شد. به این دلیل چنین دیدگاهی دارم که در دانشگاه‌های خارج از کشور مانند استرالیا، آمریکا و حتی اروپا مسئولان دانشگاه از دانشجویان ایرانی راضی هستند و آن‌ها را دانشجویان بااستعدادی می‌دانند. مسئله‌ای که در دانشگاه‌های ما جای کار دارد، بحث عملی دروس است. بخش عملی دروس مهندسی به‌اندازه لازم نیست و در همان مقداری نیز که هست، دانشجو از انجام آن شانه خالی می‌کند و دوره‌های کارآموزی را نمی‌گذراند. از دیدگاه اومانیستی فرد حاضر به فداکاری برای کشور و جامعه خود نیست. اصولاً انسان به دنبال منافع و سودآوری خود است. ولی در برخی از مسائل باید حقیقتاً ایثار و ازخودگذشتگی کرد. از نظر بنده کارآفرینی به این معنا که دانشگاه بودجه تولیدی در اختیار دانشجو قرار دهد و او واحد تولیدی را به نام خودش راه‌اندازی کند، نیست و بنده با آن چندان موافق نیستم. من معتقدم که کار دانشگاه تربیت نیروی متخصص است و متولیان تولید، دستگاه‌های دیگری هستند. اما در خارج از دانشگاه افراد سرمایه‌گذاری هستند که حاضرند بر روی پروژه‌های سودآور سرمایه‌گذاری انجام دهند و نمونه‌های آن را در همین دانشگاه مشاهده کرده‌ام. اگر سرمایه‌گذار مجاب شود که در موضوعی که سودآوری و بازار فروش دارد، سرمایه‌گذاری انجام دهد، این کار را می‌کند.

حسینعلی اخلاقی امیری، عضو هیئت علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد در ادامه نشست اظهار کرد: در این نشست باید بررسی کنیم که نگاه ما آن چیزی است که باید به دانشجو باشد یا خیر. نخستین بار دانشگاه در ایتالیا تأسیس شد و بنابراین ریشه دانشگاه به غرب بازمی‌گردد و سپس در شرق دانشگاه راه‌اندازی شد. مسئله‌ای که در تأسیس دانشگاه به آن توجه شد، این بود که رشته‌های دانشگاهی بر اساس نیاز جامعه باشد. در کشور ما به جای اینکه به مشتری نگاه شود، به مواد خام نگاه می‌شود. یعنی اگر به استاد و دانشگاه حقوق و بودجه می‌دهند، بر اساس تعداد دانشجو است و کاری به کیفیت ندارند. به همین خاطر است که دانشجوی شبانه بیشتر می‌گیرند. چنین مسائلی با مطالبه گری حل می‌شود. باید توجه کنید که به بهانه مطالبه‌گری به کسی توهین نکنید. منظور از مطالبه گری این است که ارزشیابی اساتیدی بیشتر باشد که خروجی دانشجویان مفید آن‌ها بیشتر است.

اخلاقی امیری در ادامه گفت: شرایط کشور عادی نیست و چندان به کیفیت خروجی دانشگاه‌ها توجه نمی‌کنند و تنها به فکر پول و سودآوری هستند. اساتید باید ببینند که خودشان برای افزایش کیفیت دانشگاه چه فعالیت‌هایی می‌توانند انجام دهند. خروجی چنین جلساتی باید مدون باشد و تأثیر این جلسات را در خروجی دانشگاه و عملکرد گروه ببینیم. دکترا در کشورهای غربی و استرالیا متقاضی چندانی ندارد، زیرا بیشتر افراد جذب صنعت می‌شوند. در نتیجه دانشجویانی که در مقطع دکترا جذب می‌شوند عمدتاً چینی، هندی و ایرانی هستند. مشخص است که دانشجویان ایرانی در چنین فضایی شاخص می‌شوند. دانشجویان ایرانی مستعد هستند ولی نباید سطح انتظاراتمان را بیش‌ از اندازه بالا ببریم. خروجی دانشگاه به معنای سطح علمی است و اگر دانشجویان از این محیط علمی به‌خوبی استفاده کنند، خروجی قابل قبولی خواهند داشت. باید تفکرمان را عوض کنیم و سعی کنیم در همان جایگاهی که قرار داریم، به‌درستی کار کنیم. در کشور ژاپن در دانش آموزان از مقطع ابتدایی این باور را نهادینه می‌کنند که کشورشان بسیار کم از معادن برخوردار است و آن‌ها باید خودشان برای پیشرفت کشور کاری به ثمر برسانند.

وی تأکید کرد: همه ما معمولاً کارهایمان را که جزء وظایفمان نیز محسوب می‌شود، به‌درستی انجام نمی‌دهیم و حاضر نیستیم برای پیشرفت جامعه، از خود بگذریم. ما در حال حاضر در یک جنگ اقتصادی به سر می‌بریم و باید یاد بگیریم همان‌طور که در جنگ نظامی از جانمان می‌گذریم، در جنگ اقتصادی نیز برای پیشرفت جامعه ازخودگذشتگی نشان بدهیم. ما همیشه از دولت انتظار داریم که برای کار، ازدواج و بسیاری از مسائل به ما کمک کند، وام پرداخت کند و ما را استخدام کند و همیشه نیز از دولت برای همه‌چیز طلبکار هستیم. چرا هیچ‌گاه از خودمان نمی‌پرسیم که ما برای کشورمان چه کاری انجام داده‌ایم. دانشجویان ایرانی که برای تحصیل به خارج از کشور می‌روند، اگر شغلی با حقوق عالی به آن‌ها پیشنهاد شود در همان‌جا ماندگار خواهند شد. در صورتی که دانشجویان چینی بعد از اتمام تحصیل به کشورشان بازمی‌گردند و دیدگاهشان این است که باید فناوری را که آموخته‌اند به کشور خود منتقل کنند.

حسینعلی اخلاقی امیری: پارک علم و فناوری خراسان دانشگاه فردوسی رابطه خوبی با یکدیگر ندارند، هر دو به چشم رقیب به یکدیگر نگاه می‌کنند و تا سال گذشته کسی در دانشگاه این پارک را نمی‌شناخت.

عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: ما باید این تفکر را کنار بگذاریم و نگاهمان را عوض کنیم. وقتی استاد به دانشگاه می‌آید و به دید شغل به آن نگاه نمی‌کند و پرورش دانشجویان را وظیفه خود می‌داند، آنگاه کشور پیشرفت می‌کند. ما باید خارج از دو عنوان شغل و حقوق به کار خود نگاه کنیم. در این سیستم به افرادی نیاز داریم که خودشان را فدا کنند. سیستم آموزشی، فرهنگ، آموزش عالی و اقتصاد ما مشکل دارد و ما در حال تحریم هستیم. باید مسائلی مانند دسته اول که شامل فرهنگ و اقتصاد می‌شود، اصلاح شود. باید این مسائل و مشکلاتی را که با آن مواجه هستیم بپذیریم. متأسفانه عرق ملی ما و میزان تعهد ما به کشورمان کم است. همه‌ ما مفسد و اخلالگری در درون خودمان داریم و شناوران ماهری هستیم ولی آب پیدا نمی‌کنیم. منظور این است که نباید همیشه منافع خود را بر منافع کشور ترجیح دهیم. تعداد بسیار کمی از اساتید حاضر به انجام ریسک و فعالیت‌های کارآفرین هستند، شاید به این دلیل که از کودکی با این فرهنگ بزرگ شدند که به کمترین‌ها بسنده کنند. به‌عنوان نمونه پارک علم و فناوری خراسان و دانشگاه فردوسی رابطه خوبی با یکدیگر ندارد، هر دو به چشم رقیب به یکدیگر نگاه می‌کنند و تا سال گذشته کسی در دانشگاه این پارک را نمی‌شناخت. بنده تعدادی بازدید دانشجویی از این مکان را تدارک دیدم و رابطه‌ای بین پارک و دانشگاه برقرار شد. اساتید باید به چنین کارهایی توجه نشان بدهند و پایان‌نامه دانشجویان خود را بر اساسی پروژه‌های صنعتی انتخاب کنند. کارهای نیمه‌کاره بسیاری به‌ویژه در زمینه صنایع غذایی و صنعت نفت و پتروشیمی در کشور و در شهر مشهد که محل سکونت ماست وجود دارد.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false