×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

انتخاب سردبیری

true
    امروز  جمعه - ۲۴ آبان - ۱۳۹۸  
false
true
فعالیت افراد غیر متخصص در عرصه ادبیات دفاع مقدس

به گزارش آتی نیوز، جلسات هفتگی داستان‌نویسی خلاق، ۶ مهرماه با حضور علی براتی گجوان، مدرس داستان‌نویسی و مجتبی انوریان یزدی، منتقد و نویسنده ادبی در کتابخانه مرکزی حرم مطهر رضوی برگزار شد.

علی براتی گجوان با بیان اینکه در عرصه هنر و ادبیات دفاع مقدس افرادی روی کار می‌آیند که اصلاً تخصصی در این امور ندارند، گفت: نویسنده تکلیف خود را معین کند که آیا به دنبال نام یا نان است؛ نویسنده یک خدمتگزار فرهنگی برای مردم بوده لذا تواضع داشته و منبع مهربانی است. وی باید به جایی برسد که احساس کند پیامبر بوده و پیام الهی را به مردم می‌رساند؛ زمانی که شما یک ناهنجاری می‌نویسید، یک کار دینی انجام می‌دهید.

وی افزود: ایران جزو کشورهایی است که بیشترین تمرکز را بر ثبت خاطرات دارد که این امر کاملاً طبیعی است زیرا ما تجربه جنگ را داشته‌ایم. صداقت در حوزه خاطره‌نویسی یک اصل است. ما در هر حیطه‌ای از جمله زندگی، شخصیت، مسائل اجتماعی و سیاسی می‌توانیم گزارش تهیه کنیم؛ متن آن، سلسله وار و سریع بوده و اهل حاشیه نیست. هر گزارش، زبان خاص خود دارد یعنی گزارش از وضعیت آب منطقه التیمور متفاوت از جشنواره رضوی است لذا در بیان گزارش باید ریزبینی خاص و پیرامون موضوع مورد نظر تحقیق داشته باشیم. گزارش می‌تواند درباره فرد، مکان، جریان یا موضوع اجتماعی باشد. مشاهده کردن، مهم‌ترین اصل در گزارش‌نویسی است.

در ادامه گجوان یک مصاحبه تجربی را با کمک یکی از حاضران در جلسه به وجود آورد و گفت: زمانی که برای اولین بار در تاریخ آستان قدس کلاس‌های داستان‌نویسی را ایجاد کردیم با مقاومت‌هایی زیادی روبه‌رو شدیم اما در مورد سلسله نشست‌های ادبی شمس به علت اینکه مرکزیت آن در کتابخانه است، مقاومتی نسبت به آن به وجود نیامد. شروع این‌گونه جلسات با حضور نویسندگان مطرح آغاز و در ادامه به نویسندگان تازه‌کار و گمنام پرداخته شد. امروز از این جلسات استقبال می‌شود و می‌توان گفت در آینده نزدیک، کتابخانه مرکزی می‌تواند افتخار کند به اینکه ۱۰، ۱۵ نویسنده خوب داشته باشد. در سال گذشته ما در بیش از ۸ شهرستان از جمله تربت، فریمان، قوچان، سبزوار و کاشمر نشست‌های ادبی مهمان را برگزار کردیم.

مجتبی انوریان یزدی، نویسنده و منتقد ادبی با بیان اینکه در خاطره‌نویسی سنتی، معمولاً یک نفر محور ماجرا است، گفت: در این سبک از خاطره، فرد تمام اصول قصه‌گویی برای جذب مخاطب را رعایت می‌کرده است. ابزار خاطره‌نویسی سنتی برای بیان درونیات شخصی به کار برده می‌شده است اما شخصیت‌های اجتماعی از این‌گونه خاطرات بیشتر برای تجربیات اجتماعی مردم استفاده می‌کردند. یکی از مزیت‌های خاطره‌نویسی مدرن، امکان گسترش منبع است؛ زمانی که فرد حوصله ندارد بحث اصلی را در آن زمان پیگیری کند می‌تواند بعداً به این منابع مراجعه کند.

وی به تاریخچه گزارش‌نویسی اشاره کرد و گفت: گزارش، سند مختصر و مفید درباره یک موضوع برای خواننده و هدف خاص است. اولین گزارش‌هایی که به‌صورت جدی در حیطه روزنامه‌نگاری شروع شد؛ در اواخر قرن ۱۹ بود و ابتدا در مجالس سیاسی و اجتماعات حزبی نوشته و خوانده می‌شد. «دیفو» و «نورتگلیف» اولین کسانی بودند که گزارش‌های رسمی را در روزنامه «دیلی میل» انگلیس منتشر کردند. نثر امروز گزارش‌نویسی روزنامه‌نگاران چه در قالب گزارش یا مقاله بی‌روح و دچار یک نوع بی‌رغبتی در نوشتن شده است لذا یکی از اصول گزارش‌نویسی توجه به مخاطب است؛ نویسنده در گزارش‌نویسی باید بداند چه موضوعی را پیگیری می‌کند. بدنه گزارش باید ساده و بی‌تکلف باشد و طوری نوشته شود که اگر کسی اطلاعات تخصصی نسبت به آن گزارش نداشته است، قابل فهم باشد.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false