×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

پیشنهاد سردبیر

true
    امروز  جمعه - ۴ بهمن - ۱۳۹۸  
false
true
غیرممکن‌ها نتایج و موقعیت‌هایی است که فرصت ظهور پیدا نکرده‌اند

به گزارش آتی نیوز، نشست رونمایی و امضاء کتاب «چگونه از گاو نر شیر بدوشیم»، جمعه ۱۵ آذرماه با حضور مسعود لعلی، نویسنده این کتاب در مجموعه شهر کتاب مشهد برگزار شد.

مسعود لعلی در این نشست بیان کرد: این کتاب با این موضوع شروع می‌شود که دو نوع غیرممکن داریم؛ غیرممکن‌های واقعی و غیرممکن‌هایی که در واقع غیرممکن نیست و بحث این کتاب این است که ما چگونه در زندگی اسیر یک سلسله موضوعاتی می‌شویم که در ذهنمان غیرممکن است. برای مثال ما سال‌ها به یک گاو نر نزدیک نمی‌شویم زیرا عقل حکم می‌کند که وقتی برای انجام یک کار غیرممکن نداریم ولی چه بسا گاوهایی که نر نبودند و نیستند اما در پس ذهن ما این تصور است که این‌ها نر هستند. در واقع مشکل ما برخی برداشت‌های اشتباه از بعضی موارد است که در واقع غیر ممکن نیست.

وی با اشاره به تمثیل میز و‌ پایه، عنوان کرد: باور صرفاً یک فرضیه است؛ ممکن است درست یا غلط باشد. سؤال این است که باورها و فرضیه‌ها از کجا می‌آیند؟ کلیدی‌ترین کلمه در این کتاب «تجربه» است. تجربیات شخصی و غیر شخصی منجر به شکل‌گیری باورها می‌شوند. باورها مانند پایه‌های یک میز است که ممکن یا غیرممکن را به وجود می‌آورد.

این نویسنده ادامه داد: بزرگ‌ترین باور در ذهن شما، باور نسبت به خود است. پایه‌های باور ما، تجربه‌ است. در سال ۱۹۵۴ راجر بانیستر توانست به‌عنوان اولین نفر در تاریخ یک مایل را در کمتر از چهار دقیقه بدود. کمتر از چهل روز بعد از این واقعه، جان لندی از نیوزیلند این رکورد را شکست و بعد از او سالانه افراد زیادی توانستند این رکورد را بشکنند. چرا بقیه جرأت کردند که رکورد را بشکنند؟ زیرا اولین باری که راجر بانیستر توانست این رکورد را بشکند اولین پایه برای میز باور تشکیل شد؛ باوری تحت این عنوان که انسان می‌تواند یک مایل را در کمتر از چهار دقیقه بدود.

وی در ادامه عنوان کرد: از لحظه تولد، تمامی تجربیات ذهنی ما توسط ۲۰ هزار میلیارد سلول نگهداری می‌شود. در سطح ناخودآگاه هر زمان که می‌خواهیم یک تصمیم بگیریم، ۲۰ میلیارد سلول شروع به بررسی گذشته شما می‌کنند. پیش‌فرض این کتاب این است که توانایی یک سری امور را داریم، اما تجربیات ما، مانع به‌دست آوردن آن می‌شود. انسان درگیر تجربیات خویش است. تمامی شک‌ها و ناامیدی‌ها بازخورد مراجعه ناخودآگاه به منابع داخلی شماست که ببینید آیا شما سوءپیشینه دارید یا ندارید؛ هر بی‌تعهدی، سوء پیشینه شما محسوب می‌شود و برخی سوءپیشینه‌ها نیز مربوط به شما نیست و توسط عوامل خارجی رقم می‌خورد. در برخی مواقع، فرهنگ عامل مؤثر بر شکل‌گیری برخی سوءپیشینه‌های مثبت و منفی است. تمامی این سوء پیشینه‌ها در شکل‌گیری پایه‌های دو میز «من می‌توانم» و «من نمی‌توانم» مؤثر است. در واقع اعتماد به نفس نیز به معنای من می‌توانم است. در زندگی هر امر فقط یک نتیجه‌ ندارد، بلکه همان نتیجه یک پیامدی دارد که یک پایه از میز باور را شکل می‌دهد؛ برای مثال کاهش وزن، یک نتیجه است اما پیامد آن، اعتماد به نفس است.

وی با اشاره به آیه شریفه قرآن در خصوص پایداری پیامد یک موضوع، ادامه داد: در متن مذهبی مثل قرآن نیز مطرح شده که اگر اندازه سر سوزنی کار خیر انجام دهی، اثرش در درازمدت با شماست و این‌ها همه سوءپیشینه‌های زندگی شما را تشکیل می‌دهد.

لعلی در ادامه با بیان این سؤال که چرا انجام عملی برای نخستین بار سخت است؟، اظهار کرد: انجام هر کار برای اولین بار از دو جهت عصب‌شناختی و روانی سخت است. از لحاظ روانی، دلیل اینکه انجام کاری برای اولین بار سخت است، عدم وجود پایه برای این باور است. عمل بی‌سابقه مانند میز بی‌پایه است. ما در اکثر مواقع برای انجام کارهایمان سیاست اجتنابی داریم و در معنای عام یعنی اینکه سری که درد نمی‌کند را دستمال نمی‌بندند. اما من مقاله‌ای دارم که در آن گفته‌ام سرت را دستمال ببند حتی اگر درد نمی‌کند. ما انسان‌ها، کشتی‌هایی هستیم که برای دریا ساخته شدیم اما بندر را انتخاب می‌کنیم؛ زیرا امن است. بندر نمادی از جاهای امن زندگی شماست و دریا نمادی از ناامنی است. غیرممکن‌ها تمامی نتایج و موقعیت‌هایی است که تا الان فرصت بروز و ظهور پیدا نکرده‌اند. هر بار که کار جدیدی انجام دادید، آن عمل از لیست امور غیرممکن حذف می‌شود.

وی ادامه داد: رهبران کسانی هستند که اولین بار پشت گوش را دیدند، دنبال نخود سیاه رفتند و چیزی پیدا کردند و پیروان این رهبران به دنبال این موفقیت، از آن‌ها حمایت می‌کنند. برای مثال گاندی رهبر جریان استقلال هند بود که در مقابل انگلستان با شعار مقاومت منفی و ‌بدون خشونت حضور پیدا کرد. گاندی در پاسخ به مصاحبه‌ای که خبرنگار انگلیسی در خصوص بی‌فایده بودن عمل وی کرده بود، بیان کرد که «تاریخ به ما یاد می‌دهد چیزی که تا به حال رخ نداده، دلیل نمی‌شود که در آینده نیز رخ ندهد.»

لعلی در ادامه بیان کرد: کسانی هستند که به موفقیت می‌رسند ولی خودشان در حد این موفقیت نمی‌دانند. درواقع هیچ عاملی، تک‌عاملی نیست. در حوزه روان انسان، امر تک‌عاملی نداریم و هر پدیده عامل پدیده دیگری است. یکی از این دلایل این است که افراد خودشان را در شأن این موفقیت نمی‌دانند و این موضوعی تحت‌ عنوان تله‌های شخصیت است. یکی از این تله‌ها مربوط به طرحواره نقص و‌ شرم است. طرحواره‌ باعث می‌شود ما دنیا را آن‌گونه که هست، ببینیم و به دنبال راهی برای انجام امور غیرممکن نرویم.

وی در انتها با بیان یک جمله کلیدی از خود سخنانش را به پایان رساند و گفت: آخرین باری که برای اولین‌بار کاری را انجام داده‌اید چه زمانی بوده است؟

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false