×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

انتخاب سردبیری

true
    امروز  جمعه - ۱ آذر - ۱۳۹۸  
false
true
سیاست‌زدگی در مدیریت آموزش‌وپرورش مانع انتصاب افراد شایسته می‌شود

به گزارش آتی نیوز، نشست «بررسی جامعه‌شناختی بحران‌های آموزش‌وپرورش» شنبه ۱۱ آبان‌ماه با حضور سیدجواد حسینی، رئیس آموزش و پرورش استثنایی کشور، محسن نوغانی، و مجید فولادیان، اعضای هیئت‌ علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی در تالار شریعتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی فردوسی برگزار شد.

سید جواد حسینی، رئیس آموزش و پرورش استثنایی کشور با بیان اینکه قرن بیستم، دوره انقلاب‌های تربیتی نام‌گذاری شده است، گفت: کشورهایی مانند مالزی، سنگاپور، کره جنوبی، ژاپن و فنلاند به سرمایه انسانی بیشتر توجه داشتند و امروز رفاه آنان، ۵/۴ برابر افزایش پیدا کرده است لذا سرمایه انسانی، پربازده‌ترین سرمایه است.

وی با بیان اینکه منتقدین نسبت به نظام آموزش و پرورش توقع داشتند تا نوآوری، تفکر واگرا و خَلاق را در جامعه رقم بزند، گفت: منتقدین می‌گفتند که آموزش‌وپرورش در انجام رسالت خود، توفیقی ندارد و نظام آموزشی، حافظه‌محور شده، محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های تدریس و مدیریت مدرسه، آموزش‌های فشرده، کنکورگرا و تست محور باعث شده است که خلاقیت و نوآوری در نظام تعلیم و تربیت آن‌گونه که شایسته است، رشد پیدا نکند. مدارس و آموزش‌وپرورش، جعبه سیاه جامعه هستند؛ هر اتفاقی که امروز در جامعه می‌افتد، حاصل دیروز مدارس است. منتقدین بر این عقیده هستند که نظام‌های آموزشی، نابرابری‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه را در محیط داخل مدرسه، تثبیت می‌کند و رفاه بیشتری برای طبقات بالای جامعه، فراهم می‌شود که موجب تشدید و تشریع این نابرابری خواهد شد زیرا این اشخاص، علاوه بر اینکه دارای باغ، ماشین و رفاه هستند، مدرک تحصیلی، نمره و به تبع آن دارای شغل و قدرت نیز خواهند داشت و این موقعیت به وجود آمده را حق خود می‌دانند. ۹۰ درصد از مدارس ایران، دولتی هستند اما کیفیت آموزشی لازم در آن‌ها وجود ندارد؛ رتبه‌های زیر ۱۰۰ کنکور از لحاظ عدم تعادل بومی و منطقه‌ای و مدرسه‌ای به‌شدت خود را نشان داده است، اکثر این رتبه‌ها متعلق به شهرهای تهران، مشهد، شیراز و اصفهان است؛ در این شهرها امکانات آموزشی بیشتری جهت یادگیری وجود دارد.

وی با بیان اینکه نظام بودجه‌ریزی و تأمین نیروی انسانی آموزش‌وپرورش اساساً مشکل دارد، گفت: ما بین یک معلم عشایری، چندپایه، مرزی، روستایی، سیستان و بلوچستانی و استثنایی با یک معلم تهرانی و مرکز نشین، تفاوتی قائل نمی‌شویم. ۱۰ سال پیش، ۱۶۰ هزار شبه معلم به استخدام نظام تعلیم و تربیت درآمد؛ کسانی که در آزمون‌های دیگر قبول نشدند، مدتی را در نهضت سوادآموزی درس دادند و نظام تعلیم و تربیت مجبور به استخدام آن‌ها شد. سیاست‌گذاری که در دولت انجام شد بر این مبنا بود که به هیچ عنوان، نیروی انسانی در نظام تعلیم و تربیت به جز معبر دانشگاه فرهنگیان، دانشگاه شهید رجایی و دانشگاه دولتی، از ارگان‌های دیگر نیرو گرفته نشود؛ این توزیع نامتناسب نیروی انسانی بر اساس بوم، جنس، رشته و مقطع، ۵۵ هزار نیروی مازاد و ۵۵ هزار نیروی مورد نیاز را برای نظام تعلیم و تربیت رقم زد. امروز برای حل این مشکل، نظام آمایش سرزمینی نیروی انسانی بر اساس جنس، بوم، رشته و مقطع را در نظر گرفته‌ایم.

این عضو هیئت ‌علمی دانشگاه فرهنگیان، در خصوص ساماندهی مدارس، افزود: در این طرح، مدارس کوچک، برچیده می‌شوند که کاهش تنوع مدارس را در پی دارد؛ امروز ۲۴ نوع مدرسه داریم که باعث ضربه زدن به کیفیت مدارس و عدالت اجتماعی می‌شود. نظام آموزش‌وپرورش را نمی‌توانیم رتبه‌بندی کنیم و ما را به قانون خدمات کشوری ارجاع می‌دهند لذا این نظام آموزشی بیش‌تر از آموزش عالی، به قانون خاص نیاز دارد. ما باید آموزش‌وپرورش را از زیر بار سیاست‌زدگی نجات دهیم. کاهش مداخلات بیرونی، استقرار نظام جامعه، بهبود عملکرد، توسعه فرهنگ‌سازی مشارکت و برداشتن دیوارها، نظام رتبه‌بندی معلم‌ها و سازمان سنجش صلاحیت آنان، ازجمله گام‌هایی است که می‌توان در جهت کیفیت و عدالت به نظام تعلیم و تربیت کمک کند.

حسینی با بیان اینکه بار سنگین آموزش، کمر نظام تعلیم و تربیت را خم کرده است، گفت: در سند تحول بنیادین، تعلیم و تربیت، تک ساحتی است در صورتی که این آموزش‌ها باید تمام ساحتی باشد. ۱۲ هزار و ۹۰۰ ساعت آموزش از زمان ابتدائی تا سال دوازدهم است؛ این رقم در میانگین جهانی، ۸ هزار ساعت است که هنوز به آن انتقاد وارد است. این بار سنگین آموزش‌زدگی تک ساحته، خلاقیت دانش آموزان را از بین برده و هزینه‌های سنگینی را به نظام آموزشی تحمیل می‌کند؛ ۶/۹۸ درصد اعتبارات آموزش‌وپرورش، به حقوق و مزایا پرسنل تعلق دارد و تنها ۱۴/۱ اعتبار برای کیفیت‌بخشی نظام آموزشی باقی می‌ماند.

سرپرست سابق آموزش‌وپرورش در خصوص رهایی جامعه از وضعیت امروز نظام آموزشی کشور، گفت: نظام تعلیم و تربیت، مهار آموزش زدگی و کاهش ساعات آموزشی و کتب درسی را باید در دستور کار خود قرار دهد؛ نظام ارزشیابی تعلیم و تربیت نباید آموزش محور باشد. تعداد بخشنامه‌های آموزشی بیش‌ازحد استاندارد است و مدیر مدرسه با این حجم از بخشنامه‌ها، خلاقیت را در نظام برنامه‌ریزی تعلیم و تربیت، می‌زداید. امروز مدرسه محوری را باید ملاک عمل خود قرار دهیم؛ انتخاب مدیر مدرسه توسط معلمین، دادن اختیار برای خلق ثروت و مصرف آن به مدیر مدرسه، دادن اختیار به گرفتن نیروی انسانی در مدرسه ازجمله راه‌حل‌هایی است که می‌تواند، نوآوری را به نظام تعلیم و تربیت در درون مدرسه هدایت کند. نظام‌های تعلیم و تربیت، باید بهترین راه برای کاهش فاصله طبقاتی و برقراری عدالت آموزشی باشد؛ تعلیم و تربیت تمام ساعتی، هویت آفرینی، چرخش‌های تحول‌آفرین، ارتقا و کیفیت، عدالت آموزشی و خرده نظام‌ها ازجمله محورهای موجود در سند تحول بنیادین است.

وی به وضعیت آموزشی در سیستان و بلوچستان اشاره کرد و گفت: سرانه فضای آموزشی در این استان، از ۵/۱ متر به ۲/۴ متر رسیده است؛ در اول آذر، پایان مدارس خشتی و گلی را در سیستان و بلوچستان اعلام می‌کنیم.

محسن نوغانی، عضو هیئت ‌علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی به نگاه جامعه شناسان نسبت آموزش‌وپرورش اشاره کرد و گفت: این دیدگاه می‌تواند به مثابه یک نهاد اجتماعی، نظام تربیتی یا سازمان تربیتی باشد؛ خانواده، روزنامه، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌تواند، نهاد تعلیم و تربیتی محسوب شود لذا هنوز به طور مشخص مقاله‌ای ندیده‌ام که آموزش‌وپرورش در کدام از این سه بخش قرار دارد. اگر آموزش‌وپرورش را یک نظام تربیتی در نظر بگیریم، دارای چهار بُعد فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خواهد بود که تقویت باورها، عنصر اصلی بُعد فرهنگی است.

مجید فولادیان: چه اتفاقی در نظام آموزشی ایران می‌افتد که آقای فرجی دانا، استیضاح و از وزارت خلع می‌شود؟ یا چرا شخصی مثل آقای سید جواد حسینی برای وزارت معرفی نمی‌شود؟؛ امروز یک سیاست زدگی در حوزه مدیریت آموزش‌وپرورش وجود دارد که نمی‌گذارد افراد شایسته در این زمینه ورود پیدا کنند.

مجید فولادیان، عضو هیئت ‌علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی با اشاره به بحران تسلط نگاه سیاسی به آموزش‌وپرورش، گفت: چه اتفاقی در نظام آموزشی ایران می‌افتد که آقای فرجی دانا، استیضاح و از وزارت خلع می‌شود؟ یا چرا شخصی مثل آقای سید جواد حسینی برای وزارت معرفی نمی‌شود؟؛ امروز یک سیاست زدگی در حوزه مدیریت آموزش‌وپرورش وجود دارد که نمی‌گذارد افراد شایسته در این زمینه ورود پیدا کنند.

زمانی که اشعار شفیعی کدکنی و ابتهاج در کتب ادبی حذف می‌شود، این معنا را می‌رساند که چیزی از بالا، بر نظام آموزشی ما سیطره دارد که در حال از بین بردن محتوای آموزشی است.

وی به حذفیات کتب درسی اشاره کرد و گفت: زمانی که اشعار شفیعی کدکنی و ابتهاج در کتب ادبی حذف می‌شود، این معنا را می‌رساند که چیزی از بالا، بر نظام آموزشی ما سیطره دارد که در حال از بین بردن محتوای آموزشی است. از دهه ۷۰، شاهد هستیم که آموزش‌وپرورش و حوزه بهداشت به سمت کوچک‌تر شدن است؛ در آن زمان مسئولین ما پذیرفتند که اقشار مختلف جامعه در مدارس گوناگون اعم از تیزهوشان و شاهد حضور داشته باشند. اگر امروز شاهد یک جامعه نابرابر هستیم، حاصل آموزش‌وپرورشی است که نابرابری را در آن نهادینه کردیم؛ هر کسی که پول دارد می‌تواند به مدارس مختلف برود یعنی افرادی که نزد حاکمیت عزیزتر هستند باید به مدارس خاص و با تعلیمات ویژه بروند. این نابرابری به تخصیص ظرفیت معلمین و تراز علمی آن‌ها در سطح‌بندی آموزشی نفوذ کرده است. امروز معلمان خوب در مناطق شهری حضور دارند، در صورتی که بهترین آن‌ها باید به مناطق محروم فرستاده شوند و طبق قانون، این وظیفه دولت است که این کار را انجام دهد. پولی شدن آموزش و پروش در کشور شاید یک راهکار باشد اما اتفاق خوشایندی نیست.

در پایان این نشست، یکی از معلمین به مشکلات معیشتی و کم بودن حقوق این قشر از جامعه اشاره کرد و گفت: رفاه اجتماعی معلمان نادیده گرفته شده است، در صورت حمایت از معلم‌ها، تمام مشکلات و بحران‌های آموزشی قابل‌حل است. زمانی که به معلم‌ها می‌گویند،هزار ساعت، تدریس ضمن خدمت کنند تا ۸۵ هزار تومان به حقوق آن‌ها اضافه شود، آیا می‌روند؟ معلم، موتور همه نوآوری‌ها در آموزش‌وپرورش است لذا اگر فکر او تأمین باشد، می‌تواند نوآوری را در خود و مخاطبش ایجاد کند.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false