×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

پیشنهاد سردبیر

true
    امروز  جمعه - ۲۷ دی - ۱۳۹۸  
false
true
تئاتر خوب نیازمند نمایشنامه خوب است

به گزارش آتی نیوز، اختتامیه اولین جشنواره ملی نمایشنامه اقتباسی «گام دوم»، پنجشنبه ۱۲ دی‌ماه، در مجتمع امام رضا (ع) مشهد برگزار شد.

در ابتدای این نشست مرتضی ملتجی، عضو هیئت‌مدیره انجمن هنرهای نمایشی خراسان رضوی ابراز کرد: برای اینکه صداهای مختلف و هیئت ‌داوران را از سراسر کشور به شهر خود بیاورم و بگویم که تمدن تئاتر در شهر مشهد مقدس همچنان زنده است، خیلی تلاش کردم.

سعید تشکری، دبیر علمی اولین جشنواره ملی نمایشنامه اقتباسی گام دوم با بیان اینکه مشهد، قطب اصلی تئاتر کشور است و هنرمندان شهر و استان‌های دیگر به تهران رفته‌اند که تهران، تهران شده است، گفت: فعالیت این دبیرخانه ادامه پیدا می‌کند و از امروز جشنواره دوم را به همت اهالی تئاتر شروع خواهیم کرد. مأموریت دوم این دبیرخانه با توجه به قول دستگاه‌های مختلف، اجرای حداقل ۵ تئاتر در سطح کشور در سال آینده خواهد بود.

در ادامه سید مهدی شجاعی، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار با اشاره به اینکه ادبیات، پایه خلق همه آثار سینمایی و همه شاهکارها بوده است و بنیان درام دارد، گفت: اهالی قلم، مشمول بی‌توجهی بوده و مظلوم‌ترین قشر در عرصه‌های هنری هستند؛ زیرا اکثر دیالوگ هنرپیشه‌ها که به نام آن‌ها ثبت می‌شود، زحمتی است که نویسنده کشیده است؛ بنابراین، این جشنواره زمینه‌ساز پیوند میان اهالی قلم به عنوان قصه‌نویس، نویسنده و تئاتر است. شروع این جشنواره در مشهد به برکت نام امام رضا (ع) است. دوستان این جشنواره را با هیچ مرز جغرافیایی، خط و ربط سیاسی و جناحی محصور نکردند و نشان دادند که کارهای بزرگ را مردان بزرگ انجام می‌دهند. اینجا جزو معدود مواردی است که می‌بینید کار دست کاردان سپرده شده است. امید است در این جشنواره صرفاً برندگان دیده و افرادی که مقام نیاوردند ولی استعداد و توانایی دارند نیز سروسامان بگیرند و تحت نظر مربیان و پیشکسوتان رشد کنند. درحالی‌که این وجه در جشنواره‌ها کمتر دیده می‌شود.

کمال‌الدین غراب، نویسنده نمایشنامه و مترجم قرآن با بیان اینکه تئاتر خوب، نمایشنامه خوبی را می‌طلبد، از همین رو، ادبیات نمایشی باید به عنوان یکی از استوانه‌های ادبیات کشور جا بیفتد، گفت: بزرگ‌ترین استوانه ادبیات کشور ما شعر است. امسال تمام کتب مقاطع دبستان، دبیرستان و دوران راهنمایی را جستجو کردم اما حتی دو صفحه متن نمایشی در این کتاب‌ها وجود ندارد؛ بنابراین، جای دو واحد نمایشنامه در دانشکده ادبیات ما در سراسر کشور خالی است و این مسئله درد است. نمایشنامه را باید متفکر، عالم و کسی که جامعه را می‌شناسد بنویسد. از همین رو، در این عرصه به جامعه‌شناس برای شناخت روح و روان مردم، روانشناس برای شناخت مخزن حیاط، فیلسوف برای شناخت نیازهای درونی و معنوی مردم و دین‌شناس و دین‌باور نیاز داریم اما این افراد در کنار ما نیستند و تنها در حوزه‌های خود مشغول هستند. حال یک جامعه‌شناس پیدا نمی‌شود که در نمایشنامه‌نویسی قلم بزند، درحالی‌که که غلامحسین ساعدی یک روانشناس موفق بود؛ بنابراین، اگر این دانشمندان وارد عرصه نمایشنامه‌نویسی نشوند، این عرصه همچنان عقب خواهد ماند و مسئولیت آن، گردن اهالی هنر، بازیگر و کارگردان تئاتر است.

این نویسنده گفت: در اروپا، اولین وسیله ارتباط فیلسوف و متفکر با جامعه، نمایشنامه است، اما در اینجا شعر است، خوب است اما نمایشنامه نیز باید در کنار آن باشد. فیلسوفان، جامعه‌شناسان و روانشناسان ما بلد نیستند، نمایشنامه بنویسند. نمایشنامه‌نویسی باید از کودکی و دبستان آغاز شود. جای دو صفحه نمایشنامه در کتاب‌های درسی خالی است و این حرکت باید انجام شود تا کودک چیزی به نام ادبیات نمایشی را یاد بگیرد تا زمانی که صاحب فکر شد بتواند آن را در قالب یک نمایشنامه خوب ارائه کند. تا آن زمان مسئولیت کودکان بر عهده اهالی هنر است و نباید عرصه را خالی کنند، کودکان باید آن‌قدر بخوانند و بخوانند و بخوانند تا نمایشنامه‌های خوب بنویسند.

در ادامه شهرام کرمی، نویسنده و کارگردان تئاتر با بیان اینکه رویداد و جشنواره‌های مختلف سطح کشور در رشد و اعتلای هنر کشور اهمیت دارند، گفت: مبحث درام‌نویسی و نمایشنامه اهمیت دارد، درحالی‌که خلأ آن به‌شدت احساس می‌شود. تئاتر از ابتدای پیدایش تا به امروز متکی به حوزه درام‌نویسی بوده است و ما تئاتر را با درام می‌شناسیم. از گذشته یونان تا دوران معاصر که تئاتر، دچار تحول شد و شکل و شیوه‌های تئاتر اجرایی در دنیا گسترش پیدا کرد، تئاتر دنیا و آثار برگزیده نمایشی جهان متکی بر درام است. در حال حاضر فقط جشنواره نمایشنامه‌نویسی گام دوم به شکل خاص به درام اهمیت می‌دهد؛ زیرا در دیگر جشنواره‌ها، بخش نمایشنامه‌نویسی به شکل سنتی در حاشیه قرار دارد. خلأ توجه یک رویداد مستقل به کار درام احساس می‌شود. امیدوارم این جشنواره ادامه پیدا کند و ما از هیچ حمایتی دریغ نمی‌کنیم.

این کارگردان تئاتر با اشاره به اینکه بعد از انقلاب شاهد ظهور درام‌نویسانی بودیم که در ابتدای دهه ۶۰ نقش خودشان را در تئاتر کشور نشان دادند؛ اما ظهور نمایشنامه نویسان در دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ منجر به یک جریان زنده و فعال نشد، گفت: به دلیل اختصاص سهم زیاد مسئولیتی در بخش اجرایی، نتوانستیم برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت، میان و درازمدتی برای رشد بنیادی‌ترین اصل حوزه نمایشنامه‌نویسی داشته باشیم، بنابراین جشنواره‌ها باید به جایگاه درام‌نویسی اهمیت دهند تا شاهد آثار ماندگار در حوزه ادبیات نمایشی باشیم. نسل جوان با ظرفیت هستند و از ویژگی‌های خوب جهان معاصر از جمله دانش و قابل دسترس بودن بهره می‌برند. تئاتر نیاز به درام‌نویسانی دارد که به درام اجتماعی، انقلاب و ضرورت‌های جامعه توجه کنند و دقت داشته باشند که تئاتر برای آگاهی است و یکی از راه‌های ورود به آگاهی، جریان درام و نمایشنامه‌نویسی است.

در ادامه این مراسم، بیانیه هیئت ‌داوران اولین جشنواره ملی نمایشنامه اقتباسی گام دوم قرائت شد، سپس از خواهر شهید ابراهیم هادی، کمال‌الدین غراب، شادی غفوریان و علی حاتمی نژاد در عرصه نویسندگی و حسین زاهدی، نویسنده پیشکسوت تجلیل شد.

همچنین ضمن معرفی برگزیدگان بخش‌های مختلف مانند مهدی حسنی، زهرا جعفری، پرستش سلطانی، علی ضمیری، سعید صادقی، امیر احسان امیرپوری تقدیر شد. در قسمت برگزیدگان بخش بزرگ‌سال نیز از مریم رمضانی، نویسنده نمایشنامه آلوا آلواتان، محمود مرادی نویسنده نمایشنامه «پسری شبیه پدر»، سعید بادینی نویسنده نمایشنامه «شهربانو»، محمد اسکندری‌زاده نویسنده نمایشنامه «شنا در رؤیا» و محمد عارف نویسنده نمایشنامه «مزار شریف تعلق» و لیلی عاج، نویسنده نمایشنامه «کجایی ابراهیم» تجلیل شد.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false