×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

پیشنهاد سردبیر

true
    امروز  پنج شنبه - ۸ اسفند - ۱۳۹۸  
false
true
انسان‌دوستی، مهم‌ترین اصل در داستان‌نویسی است

 به گزارش آتی‌نیوز، کارگاه نویسندگی خلاق از سلسله نشست‌های دورهمی شمس، شنبه ۵ بهمن در سالن کنفرانس کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی برگزار شد.

علی براتی گجوان، نویسنده مشهدی در کارگاه نویسندگی خلاق اظهار کرد: در نوشتن داستان می‌توان از سه نوع زاویه دید (من،تو،ما) استفاده کرد. زاویه دید، نوع جهان‌بینی نویسنده به داستان است، اینکه از چه زاویه‌ای به داستان نگاه می‌کند. به‌طور مثال نوع جهان‌بینی حافظ و مولوی نسبت به مقوله عشق متفاوت است؛ عشق از دید مولوی در ابتدا سخت است ولی بعد از آن آسان است، اما از دیدگاه حافظ، عشق در ابتدا آسان است ولی بعد از آن سخت می‎شود.

براتی گجوان ادامه داد: زاویه دید در اول شخص مانند قرار گرفتن دوربین بر روی شانه طرف است، در دوم شخص، دوربین در روبرو قرار می‌گیرد و در سوم شخص، دوربین بالا قرار می‌گیرد و تقسیم به محدود و نا محدود می‌شود، در محدود از دید کاراکتر سخن گفته می‌شود و در نامحدود از جهان بیرونی نگریسته می‌شود. در داستان کوتاه، سوم شخص دانای کل ممنوع است، هر چند که امروزه کارایی سوم شخص کم شده است، زیرا مخاطب خود دانا شده است و دوست ندارد تا مسائل را قضاوت شده و از دید دیگران ببیند.

وی خطاب به حاضران در این کارگاه، بیان کرد: هیچ موقع خود را کوچک نبینید، زیرا زمانی که خود را کوچک ببینید چیز کوچک هم خلق خواهید کرد. برای ورود به حوزه داستان نیاز به کار و تلاش فراوان است، برای یاد گرفتن باید سوال کرد. هیچ زمانی شرط اخلاق را در داستان‌ها فراموش نکنید، زیرا ما به عنوان نویسنده باید حس نوع‌دوستی و انسان‌دوستی داشته باشیم، زیرا حس انسانی در داستان بسیار مهم است. همچنین ما نباید به ملیت، مذهب و … مخاطب کاری داشته باشیم، همین‌که انسان است، باید به او احترام گذاشت. سر همین قضیه سقوط هواپیما حس نوع‌دوستی وجود نداشت، ما جان بسیاری از نخبگان خود را از دست دادیم. در ابتدا مسئولان این امر، علت سقوط را بیان نکردند و از مردم خود، خبر را مخفی نگه داشتند و مردم را غریبه پنداشتند، مردمی که در همه شرایط بحرانی در کنار این حکومت بوده‌اند و خود را هم نشان داده‌اند، حتی رهبری هم از موضوع خبر نداشتند و به محض شنیدن این خبر اعلام می‌کنند که علت را برای مردم بیان کنید.

براتی گجوان در ادامه بیان کرد: در داستان‌نویسی باید تلفیقی از دیالوگ و فضا داشته باشیم، زیرا در دیالوگ فقط اطلاعات می‌دهیم و اگر با فضا و تصویر ترکیب شود، داستان ما زنده‌تر و باحس‌تر می‌شود. همچنین در داستان لحن وجود ندارد، ولی در دیالوگ لهجه و لحن داریم، در لحن، احساسات در سخن حس می‌شود و این اتصال میان دیالوگ و تصویر در داستان می‌تواند ادامه داشته باشد. در اول شخص و دوم شخص باید حادثه ایجاد شود و ذهن معطوف به حادثه باشد تا مخاطب به‌دنبال حادثه کشیده شود، در غیر این صورت داستان برای مخاطب خسته کننده می‌شود، زیرا همین حادثه در مخاطب تپش ایجاد می‌کند، در داستان نویسی جدید بهتر است که این اتفاق در ابتدای داستان باشد و بعد داستان را ادامه دهیم.

انتهای پیام/

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد